II SA/Gl 722/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i R. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej, w kwestii wniosku skarżącej – M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi M. W. złożyła do Sądu pismo procesowe datowane na [...] r., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ żądanie powyższe nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia [...]r. skarżącą wezwano o złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. M. W. złożyła rzeczony formularz w dniu [...]r. potwierdzając, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. Równocześnie zadeklarowała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i pobiera rentę w kwocie 1000 zł, natomiast małżonek emeryturę w wysokości 1.525 zł. Oświadczyła także, iż nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi. Posiadają natomiast mieszkanie o powierzchni 90 m2 oraz garaż. Wnioskująca dodała, że jest osobą schorowaną i porusza się na wózku inwalidzkim oraz wskazała na znaczne koszty utrzymania, w tym czynsz w wysokości 700 zł, wydatki na leki (300 zł), spłatę kredytu (400 zł), opłaty za energię elektryczną (80 zł), gaz (60 zł), telefon (100 zł) i Internet (55 zł) podnosząc, że w konsekwencji nie stać ich na zakup leków dla męża, których miesięczny koszt to około 400 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Artykuł 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Odnosząc się do żądania M. W. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej wnioskodawczyni doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dochód jej rodziny nie umożliwia przy tym dokonania oszczędności wystarczających na pokrycie pełnych kosztów związanych z niniejszym postępowaniem. Dokumenty źródłowe dołączone do akt niniejszej sprawy (vide: karty nr 86-109) potwierdzają bowiem, że zarówno ona jak i jej małżonek uskarżają się na poważne schorzenia, są obciążeni relatywnie znacznymi kosztami bieżącego utrzymania, do których dochodzą wysokie wydatki związane z zakupem leków. Nadto z dokumentów tych wynika, że wyżej wymienieni mają spore zaległości płatnicze. W tym stanie rzeczy uznano, iż strona zachowała przesłankę wynikającą z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego działając na podstawie tego przepisu oraz w oparciu o art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.