II SA/Gl 723/07

PostanowienieWSA w Gliwicach2007-10-10

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który uzyskał dochód ze stałego źródła pozwalający na zaspokojenie potrzeb rodziny, może zostać zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiony mu adwokat z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) podlega oddaleniu, gdy wnioskodawca uzyskuje dochód ze stałego źródła, który pozwala na zaspokojenie potrzeb jego rodziny, a jego sytuacja materialna nie jest wyjątkowo ciężka. Nieznajomość prawa nie stanowi podstawy do przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący Z. M. złożył skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, który został uiszczony, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu, motywując to "znacznym zubożeniem" i brakiem znajomości przepisów prawa. Wnioskodawca wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, utrzymuje się z renty i emerytury w łącznej wysokości (...) zł, nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Zarządzeniem z dnia 10 września 2007 r. skarżąc został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie wpis ten został uiszczony, nie mniej jednak Z. M. nadesłał do Sądu wypełniony druk formularza PPF, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek ów umotywował "znacznym zubożeniem" oraz brakiem znajomości przepisów prawa. Skarżący wskazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. (...) m2. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności lub środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub lokatach, nie jest również właścicielem jakichkolwiek przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z renty Z.M. i emerytury L.M. (małżonki skarżącego) uzyskiwanych w łącznej wysokości (...) zł. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy P.p.s.a.). Z przepisu art. 246 §1 pkt. 1 tej ustawy wynika z kolei, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza sytuacji materialnej Z.M. pozwala stwierdzić, że nie jest on osobą zasługującą na przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Trzeba bowiem zauważyć, że skarżący i jego małżonka uzyskują dochód ze stałego źródła. Wziąwszy pod uwagę jego wysokość należy zauważyć, że pozwala on na zaspokojenie potrzeb ich rodziny. Brak jest zarazem informacji, z których wynikałoby, że dochód ten jest obciążony świadczeniami na rzecz osób trzecich. Oznacza to zatem, że przy uwzględnieniu obecnych realiów ekonomicznych nie można przyjąć, iż sytuacja materialna skarżącego jest wyjątkowo ciężka, co ewentualnie mogłoby stanowić podstawę przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Okolicznością tego rodzaju nie może być zaś nieznajomość prawa, gdyż przypomnieć wypada, że stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt. 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło