II SA/Gl 723/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący Z. M. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na możliwość zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków. Umotywował go faktem, iż realizacja zaskarżonego rozstrzygnięcia uczyni bezprzedmiotowym zainicjowane przezeń postępowanie sądowe. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Ocena okoliczności sprawy, dokonana w oparciu o kryteria zawarte w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) pozwoliła stwierdzić, iż w istocie istnieją uzasadnione przesłanki przemawiające za udzieleniem skarżącemu ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Art. 61 § 1 P.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na jego wniosek wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika zatem, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym – odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd pragnie zauważyć, że Z. M. nie naprowadził żadnych okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem złożonego wniosku. Skarżący ograniczył się bowiem jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków, nie wskazując zarazem na czym miałyby onO polegać. To zaś skłoniło Sąd do poszukiwania z urzędu okoliczności, które uzasadniałyby ewentualne przychylenie się do wniosku skarżącego. W realiach rozpoznawanej sprawy Sad uznał, iż zasadnym jest uwzględnienie prośby Z. M. ze względu na sposób wykorzystania spornego obiektu budowlanego. Niewątpliwie bowiem jego rozbiórka, ze względu na konstrukcję pozwala na powtórne złożenie go, gdyby okazało się, że skarga została uwzględniona. Nie można zatem w takiej sytuacji mówić o trudnych do odwrócenia skutkach. Nie mniej jednak wziąwszy pod uwagę fakt, iż w budowli tej składowany jest opał na zimę, drewno i narzędzia Sąd uznał, iż do rozpoznania skargi zasadne jest wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej jej rozbiórkę. Wykonanie tego obowiązku mogłoby bowiem narazić skarżącego na wymierne straty, a zarazem nie stwierdzono, aby ochrona interesu skarżącego stała w sprzeczności w stosunku do interesów innych osób oraz interesu publicznego. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.