II SA/Gl 727/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zameldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy E. S. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W treści wniosku podkreślił, że jest osobą długotrwale bezrobotną, pozbawioną świadczeń dla bezrobotnych. Wnioskodawca podniósł również, że zamieszkuje w opuszczonych zabudowaniach na terenie miasta P., a źródłem jego utrzymania się jest zasiłek okresowy w wysokości 500 zł wypłacany przez Ośrodek Pomocy Społecznej w P. Uzyskiwane świadczenie pozwala jednak na pokrycie elementarnych potrzeb życiowych. Z treści wniosku wynika, że skarżący, poza udziałem w prawie własności nieruchomości położonej w P., nie posiada żadnego majątku, żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Oceniając sytuację materialną skarżącego uznano, że w realiach rozpoznawanej sprawy, złożony przezeń wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przedstawiona przez E. S. sytuacja materialna jest na tyle ciężka, że nie sposób oczekiwać, aby skarżący był w stanie ponieść koszty postępowania sądowego. Będąc bowiem pozbawionym majątku, dochodów oraz stałego źródła utrzymana, wnioskodawca zmuszony jest korzystać ze świadczeń pomocy społecznej. Już choćby tylko ten fakt przemawia za uznaniem, że strona pozbawiona jest możliwości zdobycia dodatkowych środków, a uwzględnić przy tym trzeba, że skarżący cierpi na różne schorzenia (m.in. leczona gruźlica płuc). Zarazem, z treści druku formularza wynika, że nie jest w stanie znaleźć wsparcia u członków swojej rodziny. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.