II SA/Gl 730/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Przy piśmie procesowym z dnia [...] r., w którym skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu nadesłany został wypełniony druk formularza PPF, w którym z kolei wnioskodawca zaznaczył, iż domaga się zwolnienia od kosztów sadowych. Przyjęto zatem, że w świetle tych okoliczności wniosek S. C. obejmuje zarówno zwolnienie od kosztów sadowych jak i ustanowienie adwokata z urzędu. Motywując swój wniosek o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie skarżący wskazał, iż ze względu na niskie dochody nie jest w stanie sam opłacić usług świadczonych przez fachowego pełnomocnika jak również ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Z nadesłanego druku PPF wynika, że wnioskodawca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe zamieszkując w lokalu mieszkalnym o pow. [...] m2. Oprócz tego jest on właścicielem garażu i nieruchomości gruntowej położonej w M. (o pow. [...] m2), na której znajduje się sporny domek letniskowy. S. C. posiada zasoby pieniężne w kwocie [...] zł oraz 3 [...] akcji [...] S.A. o nominalnej wartości [...] zł każda. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono co następuje: Całokształt okoliczności związanych z sytuacją majątkową skarżącego nie pozwala stwierdzić, iż S. C. jest osobą zasługującą na przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na wstępie zauważyć wypada, że przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §2 ustawy P.p.s.a.). Z przepisu art. 246 §1 pkt. 1 tej ustawy wynika z kolei, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obiektywnie rzecz ujmując strona musi znajdować się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialno – bytowej aby otrzymać prawo pomocy w tym zakresie. Analiza sytuacji materialnej skarżącego nie pozwala stwierdzić, że zasadnym byłoby zwolnienie go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie dlań pełnomocnika (adwokata) z urzędu. Przede wszystkim zauważyć przyjdzie, że S. C. dysponuje środkami pieniężnymi, z których może pokryć koszty sądowe oraz wynagrodzenie fachowego pełnomocnika. Znajdująca się w jego posiadaniu kwota [...] zł pozwala bowiem na tego rodzaju rozporządzenia, co więcej, nawet poniesienie wspomnianych wydatków nie odbije się negatywnie na statusie materialnym wnioskodawcy. Oprócz tego skarżący dysponuje papierami wartościowymi (akcjami) o nominalnej wartości [...]zł ([...] x [...] zł) co oznacza, że zbycie części z nich zapewniłoby z powodzeniem środki na wspomniane wydatki. Skoro bowiem wnioskodawca dysponuje wspomnianymi aktywami, to niepodobna przyjąć, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Trudno bowiem uznać, że to Skarb Państwa, a właściwie podatnicy powinni ponosić koszty związane z udziałem S. C. w postępowaniu przed tut Sądem. Prawo pomocy jest bowiem instytucją przewidzianą dla wspierania osób naprawdę ubogich, nie zaś takich, które oczekują wsparcia nie mając zamiaru uszczuplania posiadanego majątku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.