II SA/Gl 733/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ewa Krawczyk (spr.) Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Asesor WSA Barbara Brandys – Kmiecik Protokolant starszy referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. decyzją nr [...] z dnia [...] r. na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane ( t.j. Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 z zm.) nakazał T. G. rozbiórkę wyciągu ( narciarskiego ) biegnącego przez działki nr : [...],[...],[...],[...],[...],[...] w Ż. z wyjątkiem stacji dolnej, a także kiosków postawionych przy stacji dolnej i górnej oraz słupowej linii oświetleniowej usytuowanej wzdłuż tego wyciągu. W uzasadnieniu organ podał, iż opisany wyżej wyciąg powstał w miejsce starego wyciągu, objętego nakazem rozbiórki wydanym przez Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] roku, który to nakaz obejmował także obecną stację dolną. W [...] roku T. G. wykonał wyciąg o długości około 270 m wraz z słupową linią oświetleniową. Kiosk, który był zlokalizowany przy stacji dolnej i objęty decyzją rozbiórkową z [...] r. został przeniesiony w pobliże stacji górnej, a przy stacji dolnej nowego wyciągu wykonano nowy kiosk drewniany służący jako kasa. Roboty budowlane związane z realizacją nowego wyciągu zostały przeprowadzone bez pozwolenia na budowę, a wobec braku aktualnego planu miejscowego i nie uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy, w stosunku do tego wyciągu należało orzec rozbiórkę. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożyli T. G., C. S. oraz S. K.. C. S. oraz S. K. twierdzili, iż przez ich działki przebiega objęty nakazem wyciąg narciarski. Nie byli inwestorami tego wyciągu, działki stały się ich własnością wraz z wyciągiem i obecnie nie wyrażają zgody na jakiekolwiek prace rozbiórkowe na ich nieruchomościach. T. G. w odwołaniu ( k. [...] ) wnosił o zawieszenie postępowania z uwagi " na popełnione przestępstwa o charakterze korupcyjnym". W pozostałej części odwołania, które w zasadzie nie nawiązują do decyzji organu I instancji i jest trudno zrozumiałe – odwołujący zarzucał Wójtowi Gminy, urzędnikom oraz Prokuraturze "przestępczą działalność". Równocześnie przyznał, że w [...] roku wybudował wyciąg i prowadził go przez wiele lat. W roku [...] nie wykonał żadnych robót na wyciągu, a decyzja organu I instancji jest dowodem na "działanie grupy zorganizowanej przestępczej o charakterze korupcyjnym". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją, wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w części dotyczącej rozbiórki wyciągu i elementów składowych ( towarzyszących ) określonych w tej decyzji, a uchylił tę decyzję w części określającej numery działek po których przebiega wyciąg ( zostały wskazane z omyłkami ) i wskazał prawidłowe numery działek : [...],[...],[...],[...],[...],[...]. Motywując rozstrzygnięcie organ przedstawił dotychczasowe postępowanie w sprawie i wydane w nim decyzje. Przede wszystkim wskazał na własną decyzję z dnia [...] r. nr [...], którą uchylono decyzję organu I instancji, bowiem postępowanie uzupełniające przeprowadzone przez organ odwoławczy wykazało iż inwestorem samowolnych robót przy wyciągu był T. G.. Skargę na tą decyzję złożył do WSA T. G. ale została ona odrzucona postanowieniem Sądu z 13.04.2005 r. sygn. akt II SA/Gl 733/04 ( aktualnie prawomocnym ). Z faktu, że T. G. występował w [...] r. do starostwa z wnioskiem o pozwolenie na prace remontowo – budowlane na wyciągu, którego to pozwolenia nie otrzymał wobec niewykonania obowiązku rozbiórki wyciągu wynikającego z nakazu rozbiórki z [...] r., wynika zdaniem organu, że odwołujący się dokonał robót samowolnie w [...] – [...] roku. Natomiast pozostali odwołujący się nie byli inwestorami nowego wyciągu, a ich związek z wyciągiem ogranicza się do faktu, że przebiega on po ich parcelach. Twierdzenia tych odwołujących się co do braku wiedzy o realizacji nowego wyciągu w [...] r. są w ocenie organu niewiarygodne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego T. G. twierdził, iż został pokrzywdzony, wnosił o korektę decyzji Sądu Rejonowego w B. i całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia [...] r. – złożonym na żądanie Sądu – T. G. potwierdził, że przedmiotem jego skargi jest ostateczna decyzja [...]WINB z [...] r. ponieważ została ona wydana "niezgodnie z prawem w wyniku przestępczej działalności"... o czym zawiadomił Prokuraturę. Postanowieniem z dnia 24.02.2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił T. G. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a tylko pod tym względem podlega kontroli w niniejszym postępowaniu. Postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organy administracyjne, które znalazło odzwierciedlenie w aktach administracyjnych, pozwala Sądowi na zaakceptowanie podstawowego dla kontrolowanego rozstrzygnięcia ustalenia organów, mianowicie tego, iż to skarżący bez pozwolenia na budowę w [...] r. wykonał wyciąg narciarski z urządzeniami towarzyszącymi. W świetle pisma Transportowego Dozoru Technicznego z [...] r., decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z [...] r. oraz odwołania skarżącego z dnia [...] r. bezspornym jest, że T. G. bez pozwolenia na budowę wykonał w [...] r. wyciąg narciarski, w [...] uzyskał zgodę na jego eksploatację z Kolejowego Dozoru Technicznego, w [...] r. orzeczono jego rozbiórkę, co spowodowało w [...] r. odmowę zgody na dalszą eksploatację wyciągu. W [...] r. skarżący zwrócił się do Starostwa Powiatowego w Ż. o wydanie pozwolenia na prace remontowo-budowlane na istniejącym wyciągu, funkcjonującym od początku lat 70 – tych ( pismo skarżącego z [...] r. k. [...]) określając zakres przewidywanych robót. Pozwolenia takiego nie uzyskał z uwagi na pozostającą w obiegu prawnym decyzję o rozbiórce wyciągu z [...] r. Zasadny jest wniosek organów, że zamierzone prace – mimo braku pozwolenia – skarżący wykonał w [...] roku. Świadczy o tym porównanie ustaleń protokołu oględzin z [...] r. do którego dołączono kserokopie zdjęć ( k. [...]) ze zdjęciami wyciągu z roku [...]i [...]( k. [...]i [...]). Należy podkreślić, że powyższe ustalenia organów i ich ocena jest zbieżna z oceną Prokuratury Rejonowej w Ż., którą postanowieniem z dnia [...] r. w sprawie [...] umorzyła śledztwo przeciwko T. G. o popełnieniu przestępstwa z art. 90 ustawy Prawo budowlane z 7.07.1994 r. z uwagi na całkowicie zniesioną u podejrzanego zdolność rozumienia czynu i kierowania postępowaniem. W uzasadnieniu tego postanowienia Prokurator odwołał się do ustalonego przez siebie stanu faktycznego. Zgodnie z nim skarżący w okresie od [...] do [...] r. rozebrał istniejący od [...] r. wyciąg i bez pozwolenia wykonał nowy wyciąg, dłuższy o 70 metrów ( umowa z [...] r.). Ustawa Prawo budowlane z 7.07.1994 r. w brzmieniu nadanym ustawami zmieniającymi Prawo budowlane z 27.03.2003 r. i 16.04.2004 r. ( Dz. U. 03.80.718 i Dz. 04.93.888 ) w art. 48 ust. 1 stanowi, że rozbiórce w drodze decyzji podlegają obiekty budowlane będące w budowie lub wybudowane bez wymaganego pozwolenia na budowę, chyba że istnieją okoliczności o których mowa w ust. 2 art. 48, która warunkuje rozpoczęcie procedury legalizacyjnej. Odnośnie przedmiotowego wyciągu i towarzyszących mu urządzeń brak okoliczności z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego. Na terenie Ż. brak bowiem obowiązującego planu zagospodarowania a inwestor nie dysponuje decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Ustalony stan faktyczny i obowiązujący stan prawny zobowiązywał organ orzekający do nakazania rozbiórki spornego wyciągu i urządzeń towarzyszących. Skarga nie mogła więc doprowadzić do zakwestionowania decyzji odpowiadającej prawu i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) podlegała ona oddaleniu.