II SA/Gl 74/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2008r. sprawy ze skargi B.O., H.O. i R.O. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...). nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienie środka odwoławczego w sprawie o wymeldowanie oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda S., powołując się na art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), na skutek wniesionego przez B. O. i H. O. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie wymeldowania, stwierdził, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona skarżącym w dniu [...] roku. Odwołanie od tej decyzji wniesione zostało w dniu [...] roku. Z kolei termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] roku. Ponadto organ odwoławczy zauważył, że skarżący nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ani też nie uprawdopodobniono, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W skardze do sądu administracyjnego obecnie skarżący B. O., H. O. i R. O. zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 9 kpa i wnieśli o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wskazali, że uchybienie terminu było nieświadome. R. O. w dniu [...] roku, po powrocie z pracy udał się na pocztę celem wysłania odwołania. Z uwagi na późną porę przesyłka z odwołaniem została przyjęta po północy, czego konsekwencją było umieszczenie na niej datownika z dniem [...] roku. Zarzucili, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 9 kpa organ nie pouczył ich o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Pouczenia takiego nie było ani w treści decyzji organu pierwszej instancji, ani też w telefonicznej rozmowie przeprowadzonej przez H. O. z pracownikiem Urzędu Wojewódzkiego w dniu [...] roku. Podkreślili, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od nich niezależnych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, iż wniosek o przywrócenie terminu może być złożony jedynie w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny tego uchybienia. Nie jest możliwe przywrócenie terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Zaznaczono również, że organy nie miały obowiązku zamieszczenia informacji o możliwości złożenia takiego wniosku. Na rozprawie w dniu 23 czerwca 2008 roku skarżący podtrzymali skargę oraz złożyli kserokopie zaświadczeń lekarskich ze [...] i z [...] roku wyjaśniając, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z uwagi na stan zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Kontrolowane w niniejszej sprawie postanowienie jest w ocenie składu orzekającego zgodne z prawem. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz.U. z 2006r., Nr 139, poz. 993 z późn. zm. ), organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad dwa miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Taką właśnie decyzję wydał w dniu [...] roku Prezydent Miasta T. w stosunku do H. i B. O. Z kolei zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia stronie. O przysługującym stronie prawie i trybie zaskarżenia decyzji strona powinna być pouczona (art. 107 § 1 kpa). Jak wynika z akt sprawy decyzja organu pierwszej instancji doręczona została na adres skarżących w dniu [...] roku, a jej odbiór pokwitowała H. O. Decyzję tą należy uznać za skutecznie doręczoną również B. O., a to na zasadzie art. 43 kpa. Zwrócić przyjdzie w tym miejscu uwagę, że decyzja organu pierwszej instancji winna zostać uznana za doręczoną już wcześniej, albowiem z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca decyzję została pierwotnie wysłana na aktualny adres skarżących w dniu [...] roku, jednak została zwrócona do nadawcy jako nie podjęta w terminie po uprzednim, dwukrotnym awizowaniu. Datę doręczenia należało zatem obliczyć na zasadzie art. 44 § 4 kpa. To uchybienie należy jednak uznać za nieistotne, gdyż powtórne wysłanie decyzji i przyjęcie daty jej doręczenia na dzień [...] roku, stanowi działanie na korzyść strony. Przyjmując zatem doręczenie decyzji ze skutkiem na dzień [...] roku stwierdzić przyjdzie, ze termin do wniesienia odwołania upływał z dniem [...] roku. O trybie i terminie wniesienia odwołania skarżący zostali pouczeni w treści decyzji. Z kolei odwołanie wniesione zostało w dniu [...] roku, o czym świadczy umieszczona na kopercie pieczęć urzędu pocztowego. Wynika stąd, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Podkreślić należy, że w treści odwołania skarżący w żaden sposób nie odnieśli się do kwestii terminowości. Brak jest też w aktach wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również wskazania okoliczności uzasadniających uchybienie terminu do jego wniesienia. Okoliczności te skarżący podnoszą dopiero w skardze do sądu administracyjnego, a na tym etapie postępowania należy je uznać za spóźnione z uwagi na treść art. 58 § 2 i 3 kpa. Sąd nie podziela także stanowiska skarżących, jakoby obowiązkiem organu było pouczenie o możliwości wniesienia prośby o przywrócenie terminu w treści samej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 107 § 1 kpa pouczenie to dotyczy możliwości, sposobu i terminu wniesienia odwołania. Trudno byłoby uznać za usprawiedliwione pouczenie o możliwości przywrócenia terminu jeszcze przed jego upływem. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy zasadnie zastosował przepis art. 134 kpa stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sąd w niniejszej sprawie nie może odnieść się do merytorycznych zarzutów skarżących kierowanych pod adresem decyzji organu pierwszej instancji. Sąd jest bowiem na zasadzie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., związany granicami skargi, które w niniejszej sprawie wytycza ostateczne postanowienie organu odwoławczego wydane w trybie art. 134 kpa. Z przytoczonych wyżej rozważań i przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezależnie od powyższego stwierdzić przyjdzie, że skarga R. O. w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu z uwagi na brak interesu prawnego po jego stronie. Decyzja organu pierwszej instancji nie dotyczyła bowiem jego uprawnień ani obowiązków i nie był on stroną w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wniesienie skargi.