II SA/Gl 74/18

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-04-20

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może zostać uwzględniony wobec osoby fizycznej, która posiada dochody i majątek umożliwiające poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania własnego i rodziny?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania swojego i rodziny. W przypadku skarżącego, którego dochody i majątek pozwalają na poniesienie wpisu od skargi bez nadmiernego obciążenia budżetu domowego, wniosek o przyznanie prawa pomocy należy oddalić.
Stan faktyczny
Skarżący M. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach o rozbiórce obiektu budowlanego. Wnioskodawca podał, że posiada lokal mieszkalny o wartości około 125 000 zł, dwa samochody o łącznej wartości 20 000 zł oraz dochód z działalności gospodarczej w wysokości 7 000 zł netto miesięcznie. Przedstawił również zestawienie swoich miesięcznych wydatków.
Rozstrzygnięcie
Oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W druku podał, że w skład jego majątku wchodzi lokal mieszkalny o pow. 54 m2 i wartości około 125.000,00 zł oraz dwa samochody [...] (oba z 2007 r.), o łącznej wartości 20.000,00 zł. Źródłem utrzymania się wnioskodawcy jest dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 7.000,00 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca sporządził zestawienie swoich wydatków, z którego wynika, że czynsz za lokal mieszkalny wynosi 450 zł; opłaty za media to w sumie 400 zł; czynsz dzierżawny – 600 zł; leasing – 1300 zł; zakup środków czystości i ubrań – około 2000 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez stronę dochodów oraz poziom i strukturę wydatków w kontekście możliwych do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Na obecnym etapie postępowania zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego strona może być zobowiązana jest wpis od skargi w wysokości 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zestawienie deklarowanych przez stronę dochodów ze wskazanymi przezeń wydatkami wskazuje, że do jego dyspozycji pozostaje kwota 2250 zł. Podkreślenia wymaga że wnioskodawca nie ma na utrzymaniu żadnych innych osób, a jego miesięczne wydatki nie odbiegają od przeciętnych. Z tej perspektywy konieczność uiszczenia wspomnianego wyżej wpisu od skargi nie powinna w sposób nadmierny obciążyć budżetu domowego skarżącego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło