II SA/Gl 745/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi "B" Sp. z o.o. w P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 66 ust. 1 pkt 1, art. 80 ust. 2, art. 81, art. 83 ust. 2 i art. 84 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm., dalej jako Prawo budowlane), po rozpatrzeniu odwołania "A" S.A. w B. w upadłości likwidacyjnej od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta B. z dnia [...] r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i nakazał "A" S.A. w upadłości likwidacyjnej skuć odpadające fragmenty tynku i uzupełnić ubytki w elewacji budynku, zabezpieczyć trwale otwory okienne i drzwiowe od strony podwórza przed możliwością dostępu osób postronnych do budynku nr [...] przy ul. [...] w B. oraz do przybudówki – w terminie do [...] r. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję odwoławczą reprezentowany przez radcę prawnego "A" S.A. w upadłości likwidacyjnej w B. wniósł o stwierdzenie jej nieważności, względnie o jej uchylenie w całości, o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zarzucił, że decyzja ta została wydana z naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i art. 80 Kpa przez błędne ustalenie i przyjęcie w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, że stwierdzony stan budynku stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie sądowej w dniu 20 grudnia 2017 r. zgłosił się w imieniu "B" Sp. z o.o. w P. upoważniony do jednoosobowego jej reprezentowania członek jej zarządu M. B. oświadczając, że aktem notarialnym z dnia [...] r. rep. [...] nr [...] nabyła własność objętego zaskarżoną decyzją budynku wraz z prawem użytkowania działki na której jest on wybudowany i w związku z czym wstępuje w prawa skarżącego "A" S.A. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w B. Jednocześnie oświadczył, że w związku z wykonaniem przez nabywającą Spółkę wynikających z zaskarżonej decyzji obowiązków, cofa skargę. Fakt nabycia nieruchomości wynika z nadesłanej do Sądu w dniu 21 grudnia 2017 r. kserokopii aktu notarialnego [...] numer: [...] zawartego dnia [...] r., przed notariuszem A. M.-W. w jej Kancelarii Notarialnej w B. przy ul. [...] nr [...] (potwierdzonej za zgodność z oryginałem). Został też potwierdzony w nadesłanym do Sądu w dniu 22 grudnia 2017 r. pismem pełnomocnika skarżącego "A". W świetle tych dokumentów Sąd uznał "B" Sp. z o.o. w P. za następcę prawnego skarżącego "A". Jednocześnie uznał, że w okolicznościach sprawy cofnięcie skargi jest w świetle treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) za dopuszczalne. Skutkowało to umorzeniem postępowania sądowego zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy. ec