II SA/Gl 746/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska – Banacka po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii przyznania radcy prawnemu wynagrodzenia tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu T. Z. wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w kwocie 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy – w tym podatek VAT w wysokości 22%, tj. 52,8 zł) Postanowieniem z dnia [...]r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. w wykonaniu powołanego postanowienia wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu radcę prawnego T. Z., której skarżący udzielił pełnomocnictwa procesowego. W piśmie procesowym z dnia [...]r. pełnomocnik B. W. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, a zarazem pełnomocnik złożył oświadczenie, o którym mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 1 przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone rozporządzeniu. Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawach, w innej sprawie niż wymienione w ust. 2 pkt 1 lit. a – b powołanego przepisu, wynosi 240,00 zł. W związku z powyższym, wobec oddalenia skargi i tym samym braku podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od organu, Sąd działając na podstawie art. 250 P.p.s.a. przyznał radcy prawnemu wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240,00 zł, podwyższone o 22% stawkę podatku VAT, tj. o kwotę 52,80 zł.