II SA/Gl 749/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy H. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej w kwestii wniosku skarżącej Gminy o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w L. z dnia [...] nr [...] w sprawie wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej w budynku Cafe Bar "[...]" usytuowanym w H. przy ul. [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gmina H. reprezentowana przez Wójta Gminy zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzupełniony następnie pismem z dnia [...]. W piśmie tym wskazano przede wszystkim, że zachodzi realne i rzeczywiste niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Szacunkowa wartość wykonania zaleceń nałożonych zaskarżoną decyzją odnośnie właściwego zabezpieczenia budynku stanowiącego własność skarżącej, to kwota około [...] zł. Tymczasem Gmina gospodarując majątkiem i środkami publicznymi nie może pozwolić sobie na wydatkowanie tak poważnych kwot na obiekt, który w najbliższej przyszłości winien być zgodnie z ostatecznymi decyzjami odpowiednich organów rozebrany. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niewątpliwie w okolicznościach niniejszej sprawy spowoduje w ocenie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków i cyt. "wygeneruje po stronie skarżącej powstanie znacznej szkody materialnej", a to w sytuacji gdy z uwagi na zły stan techniczny objętego decyzją obiektu, Gmina chce go rozebrać. Nadto podniesiono, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. wydał w dniu [...] decyzję wstrzymującą działalność Cafe Baru "[...]" w H. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Biorąc pod uwagę treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zgromadzony w sprawie materiał dowody Sąd uznał, że w sprawie zachodzą właściwie takie wyjątkowe okoliczności. Należy bowiem uwzględnić, że skarżąca Gmina jako właściciel objętego obowiązkiem obiektu wyraża wolę jego rozbiórki. Gdyby do tego doszło to wykonanie decyzji byłoby bezprzedmiotowe. Co do zasady bezprzedmiotowe byłoby też wykonanie decyzji, gdyby obiekt nie był użytkowany. Zaprzestanie działalności Cafe Baru "[...]" potwierdza zaś treść pisma Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] dołączonego do pisma skarżącej z dnia [...]. Gdy nadto zważy się, że obciążając obowiązkami skarżącą Gminę organ odwoławczy przyjął, że doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy dzierżawy obiektu, to konsekwentnie należy przyjąć, że po rozwiązaniu tej umowy to Gmina ma prawo decydować czy obiekt będzie dalej użytkowany czy też rozebrany. Trudno zatem obciążać w takiej sytuacji skarżącą za następstwa użytkowania obiektu bez tytułu prawnego przez dotychczasowego dzierżawcę, w warunkach stwarzających zagrożenie pożarowe, o czym powinien on zostać przez odpowiednie służby poinformowany. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia