II SA/Gl 749/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2016 r. sprawy ze skargi K. K. (K.) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. K. K. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o podjęcie postępowania w sprawie prowadzenia budowy niezgodnie z wydanymi pozwoleniami na budowę w K. przy ulicy [...] . Po przeprowadzonym postępowaniu podczas którego ustalono, że budowa przy ulicy [...] (działka nr 1 obręb K.) w B. prowadzona jest na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. obejmującego budowę siedemnastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz decyzji nr [...] z dnia [...] r. obejmującej budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych decyzją nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. umorzył postępowanie w sprawie prawidłowości prowadzenia przedmiotowej budowy jako bezprzedmiotowe. W wyniku złożonego odwołania przez K. K., w którym poniesiono fakt pominięcia nielegalnego podłączenia spływających z działki inwestorów wód opadowych, rozpatrujący je [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę celem ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że sprawa nie została wyjaśniona w sposób niezbędny do podjęcia rozstrzygnięcia i wymaga podjęcia czynności w celu uzupełnienia dowodów. Stwierdził, że zakres potrzebny do dokładnego zbadania sprawy jest duży i niezbędne jest przeprowadzenie postępowania w znacznej części, co uzasadnia na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wydanie decyzji kasacyjnej. Prowadząc ponownie postępowanie organ pierwszej instancji w pierwszej kolejności ustalił strony niniejszego postępowania, przesłuchał je na okoliczność odprowadzania wód opadowych z dachu ich budynków mieszkalnych, przeprowadził oględziny terenu, dokumentując jego ustalenia w protokole i dołączonych fotografiach, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] r., przywołując w podstawie prawnej art. 105 § Kodeksu postępowania administracyjnego, umorzył postępowanie administracyjne w sprawie prawidłowości prowadzenia budowy przy ulicy [...] (działka nr 2) w B. oraz zgodności z decyzją o pozwoleniu na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym - jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że podczas kontroli stwierdzono, że budowa przy ulicy [...] prowadzona jest na podstawie udzielonych pozwoleń na budowę. Ustalono, że wymiary przedmiotowych budynków jednorodzinnych, przy których prowadzone są prace wykończeniowe, zgodne są z zatwierdzonym projektem. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym wody deszczowe odprowadzane są do studzienek chłonnych usytuowanych (od strony działki skarżącego) w północno- zachodnich narożnikach, a po drugiej stronie drogi - w południowo- zachodnich narożnikach działek. Potwierdzono ich głębokość i brak wykonania odpływów, co m.in. wynikało z faktu zalegania wody w tych studzienkach. W ten sposób stwierdzono, że bezpodstawne jest twierdzenie, jakoby wody opadowe miały być odprowadzane z tych studzienek rurą pod działką skarżącego, a sam skarżący nie przestawił na tę okoliczność żadnego dowodu. Działka skarżącego znajduje się poniżej działki inwestowanej, zgodnie z projektem od 0,80 do 1,00m. Jednocześnie stwierdzono, że część studzienek wykonana jest w innej odległości od granicy działek niż podano w projekcie, a także wykonane zostały w innej konstrukcji, niż przewidziana w projekcie, a mianowicie zamiast kręgów betonowych o głębokości 3,5m z warstwą żwiru - prostokątne konstrukcje żelbetowe o głębokości od 2 do 2,9m. W ocenie organu nie stanowi to jednak istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu. Podniesiono też, że przedmiotowa budowa prowadzona jest pod nadzorem uprawnionego kierownika, a budynki wytyczone zostały przez uprawnionego geodetę. Reasumując organ nie stwierdził istotnych odstępstw realizowanej inwestycji od zatwierdzonego projektu budowlanego. Mając powyższe na uwadze zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Wprawdzie pojęcie bezprzedmiotowości nie zostało zdefiniowane, ale przyjmuje się, iż występuje ona, gdy brak było podstaw rozpoznania sprawy w drodze postępowania administracyjnego. m.in. gdy organ stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpoznania sprawy, co zdaniem organu miało miejsce w niniejszej sprawie. Odwołanie od powyższej decyzji złożył, działając przez pełnomocnika, K. K.. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie, że zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania bez merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy oraz naruszenia art. 7, art. 8, art. 12 oraz art. 84 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie wszystkich kroków dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli a także prowadzenie postępowania w sposób budzący wątpliwości, w szczególności poprzez brak odniesienia się do rzeczywistych możliwości odprowadzania wód opadowych oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z uwagi na brak wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i pranego stanowiska wyrażonego w decyzji. Mając na uwadze zgłoszone zarzuty wniósł o uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że jego teren jest notorycznie zalewany w związku z działaniami na działce nr 3. W jego ocenie ma to także związek z tym, że teren ten został podniesiony o ponad 60cm, że została wymieniona ziemia, na taką, która ma niewielkie zdolności absorpcyjne oraz zastosowano złą technologię odprowadzania wód opadowych - nie ma odpowiedniej przepustowości. W związku z powyższym nie można uznać, że decyzja organu pierwszej instancji wydana została prawidłowo. Wprawdzie organ nie stwierdził odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, ale nie sprawdzono, czy projekt ten spełnia wymogi prawidłowego działania, tzn. kwestii odwodnienia. Pominięto m.in. fakt podłączenia się do rury drenarskiej biegnącej przez jego działkę. Zaprzeczono też, że twierdzenie organu, iż nie było zmiany stosunków wodnych i nie dochodziło do zalewań było prawdziwe. Tylko te kwestie uniemożliwiają umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu po dokładnym przedstawieniu przebiegu dotychczasowego postępowania organ odwoławczy podkreślił, iż przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest ocena zgodności budowy prowadzonej przy ulicy [...] na działkach nr 1 do 3 w B. z decyzją o pozwoleniu na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym. Zdaniem organu odwoławczego organ powiatowy wykonał zalecenia zwarte w poprzedniej decyzji, ustalił krąg stron postępowania, przeprowadził wskazane czynności dowodowe (przesłuchania i oględziny), uzupełnił materiał dowodowy o niezbędną dokumentację oraz dokonał oceny zgodności realizowanej inwestycji z projektem i pozwoleniem na budowę. W ocenie organu przy budowie budynków objętych wydaną decyzją nr [...] z dnia [...] r. nie dokonano istotnych odstępstw uzasadniających wdrożenia postępowania naprawczego w sprawie przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, zgodnie z art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem organu nie każde odstąpienie od projektu budowanego stanowi odstąpienie istotne, a przynajmniej nie można o takim odstąpieniu mówić w niniejszym przypadku. W zakresie wyjaśnienia kwestii odprowadzania wód opadowych z dachów budowanych budynków zgromadzono obszerny materiał dowodowy, który nie potwierdził zarzutów kierowania wód opadowych na teren działki K. K., ani dokonania odstępstwa od projektu budowlanego. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, iż organy nadzoru budowlanego nie są właściwe w sprawach stosunków wodnych regulowanych przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Nadto organ nie stwierdził naruszenia przepisów procedury, a mianowicie art. 10 §1 czy art. 79 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Reasumując [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż organ pierwszej instancji wydał decyzję po wystarczającym zbadaniu okoliczności faktycznych i prawnych sprawy w stopniu pozwalającym na podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe rozstrzygnięcie, złożył, działając przez pełnomocnika, K. K.. Wydanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: - art. 6, art. 7, art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli a także niedziałanie w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej poprzez nieuwzględnienie twierdzeń skarżącego podniesionych w odwołaniu, tj. twierdzeń, iż zatwierdzony projekt nie uwzględniał nachylenia terenu i koniczności zamontowania dodatkowych instalacji odprowadzających wodę opadową oraz nie wzięcia pod uwagę rzeczywistych możliwości odprowadzania wody przez istniejące studzienki; - art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak wnikliwego i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz wydanie rozstrzygnięcia pomijającego twierdzenia skarżącego; - art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie wyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego organ dał wiarę niektórym dowodom, a pominął inne świadczące o zalewaniu nieruchomości skarżącego. Uwzględniając powyższe wniósł o uchylenie decyzji organu drugiej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu powtórzył, iż rozstrzygając sprawę organ zupełnie pominął twierdzenia skarżącego, z których wynika, że względu na ukształtowanie terenu i prowadzenie budowy konieczne jest zamontowanie dodatkowych instalacji odprowadzających wodę. Nie wziął także pod uwagę jakie są rzeczywiste możliwości odprowadzania wody przez studzienki chłonne oraz nie uwzględnił nachylenia terenu. Wydając decyzję organ oparł się wyłącznie na twierdzeniach dewelopera oraz ich zapewnieniach, co do naprawienia uszkodzonego systemu drenarskiego. Nie uwzględnił natomiast twierdzeń skarżącego, iż na skutek podniesienia terenu o 60cm i wymianie ziemi na taką, która ma niewielkie zdolności absorpcyjne jest on notorycznie zalewany przez wody spływające z sąsiednich działek. Skarżący poddał w wątpliwość zgodność z projektem budowlanym inwestycji przy ulicy [...] , podkreślając, iż na skutek nieprawidłowych działań dewelopera i organu (m.in. nieuwzględnienia nachylenia terenu, podniesienia terenu i braku odwodnienia liniowego) jego nieruchomość jest notorycznie zalewana przez wody spływające z sąsiednich nieruchomości. Jego zdaniem zatwierdzony projekt budowlany nie uregulował w sposób prawidłowy kwestii odwodnienia nieruchomości. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymując swoje stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie złożonej skargi. Na rozprawie w dniu 19 października 2016 r. uczestnik postępowania M. P. wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że przewidziane w projekcie budowlanym studnie chłonne miały i mają zabezpieczyć odbiór wody spływającej z dachów budynków mieszkalnych. Wyjaśnił, że podniesienie terenu o 60cm wynika z zatwierdzonych projektów budowlanych. Było to niezbędne z uwagi, iż teren zabudowy nie był na jednym poziomie. Dodał, że choć wykonane studnie odbiegają od tych przewidzianych zatwierdzonymi projektami, to jednak zwiększona została ich pojemność, a organ uznał, że jest to odstępstwo nieistotne. Podniósł, iż teren zabudowy ukształtowany jest w taki sposób, iż zabudowane działki położone są powyżej działki skarżącego, stąd też wody opadowe przy większych opadach faktycznie płyną w kierunku działki skarżącego, ale odwodnienie tej działki zabezpiecza jej system drenarski wykonany przez Spółkę Wodną. Podkreślił, iż zarzut wymiany ziemi na inną o mniejszej absorpcji nie jest zasadny, gdyż faktem jest tylko to, że podczas budowy zdjęto najpierw ziemię uprawną z działki, a następnie po zakończeniu budowy ponownie ją na ten teren nawieziono. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066), stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 cytowanej ustawy). Jednakowoż sądy administracyjne – w myśl art. 134 § 1 tej ustawy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu. Kierując się tym zapisem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mogący spowodować jej uchylenie. Podkreślenia wymaga, że kontrolowane w sprawie decyzje wydane zostały w sprawie dotyczącej prawidłowości i zgodności z udzielonymi pozwoleniami na budowę i zatwierdzonymi projektami budowlanymi prowadzenia budowy przy ulicy [...] w B. na działkach nr 3. Wskutek złożenia wniosku przez skarżącego K. K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wszczął postępowanie, przeprowadził wymagane czynności w wyniku których stwierdził bezprzedmiotowość postępowania. Niniejsze orzeczenia zapadły w wyniku ponownego postępowania przeprowadzonego w wyniku uchylenia poprzedniego rozstrzygnięcia decyzją z dnia [...] r. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ pierwszej instancji wykonując zalecania zawarte w decyzji organu wyższej instancji ustalił krąg stron prowadzonego postępowania, w wyniku oględzin i przesłuchań świadków potwierdził fakt prowadzenia inwestycji zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, wykonanie przewidzianego w projekcie odwodnienia terenu w zakresie odbioru wód opadowych z dachów nowowybudowanych budynków mieszkalnych oraz nie podzielił zarzutu skargi w zakresie odprowadzania tychże wód rurą biegnącą pod działką skarżącego. W tych okolicznościach organ powiatowy uznał, że brak jest podstaw do dalszego prowadzenia postępowania. W ocenie organu powiatowego przedmiotowa budowa na działkach nr 2 prowadzona była i jest w oparciu o udzielone pozwolenia na budowę i zatwierdzone decyzjami Prezydenta Miasta B., nr [...] z dnia [...] r. oraz nr [...] z dnia [...] r. projekty budowlane dotyczące: pierwszy z nich - budowy siedemnastu budynków jednorodzinnych a drugi - dwóch budynków jednorodzinnych. Przedmiotowa budowa w czasie kontroli była na ukończeniu, w większości budynków, zgodnych z projektami budowlanymi, prowadzone były prace wykończeniowe. Do realizacji pozostało zagospodarowanie terenu wokół budynków. Zbadany sposób odprowadzania wód opadowych z przedmiotowych budynków odpowiadał przewidzianemu w projekcie budowlanym, tzn. wody opadowe odprowadzone są do studzienek chłonnych zlokalizowanych po jednej stronie drogi dojazdowej w północno- zachodnich narożnikach działek, a po drugiej stronie - w południowo- zachodnich narożnikach tych działek. Sprawdzono głębokość i wymiary tych studzienek, stwierdzając, iż wprawdzie odbiegają one od tych przewidzianych w projekcie (w zakresie ich konstrukcji czy umiejscowienia- część z nich jest w innej odległości od granicy działki niż podano to w projekcie budowanym), ale w ocenie organu jest to nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu. Zbadano natomiast, iż w studzienkach na dzień kontroli znajdowała się woda (o różnym poziomie), a to wskazuje na brak odpływu z tych studzienek, jednocześnie nie potwierdzając zarzutu skarżącego, jakoby wody z tych studzienek miały być odprowadzane rurą pod jego działką. Na tę okoliczność skarżący nie przedstawił żadnego dowodu. Przy takich ustaleniach podzielić należy stanowisko organów, że inwestorzy nie dopuścili się istotnego odstępstwa do zatwierdzonych projektów budowlanych i wody opadowe z dachów budynków mieszkalnych odprowadzane są do studzienek chłonnych, nie są kierowane na działkę skarżącego. Przewidziany w projektach budowlanych i potwierdzony w trakcie kontroli sposób odprowadzania wód opadowych z przedmiotowych budynków jest zgodny z zapisem § 28 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W tak ustalonych okolicznościach zasadnie ostatecznie organ uznał, iż przedmiotowa budowa prowadzona była i jest zgodnie z udzielonymi pozwoleniami na budowę i zatwierdzonymi projektami budowlanymi. Prawidłowo uznano, iż nie dopuszczono się istotnego odstępstwa od zatwierdzonych projektów budowlanych uzasadniających prowadzeni postępowania w trybie art. 36a ustawy prawo budowlane. Brak zatem jest podstaw do nakazania inwestorowi wykonania jakichkolwiek czynności, mających na celu doprowadzenie tych robót do zgodności z prawem, gdyż nie stwierdzono naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Czyni to zatem dalsze postępowanie w tym zakresie bezprzedmiotowym i uzasadnia umorzenie postępowania prowadzonego przed organem pierwszej instancji, na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro bowiem ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że inwestor nie naruszył przepisów, to brak jest podstaw do nakazania inwestorowi wykonania określonych czynności, mających na celu doprowadzenie tych robót do zgodności z prawem, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym i uzasadnia umorzenie postępowania. Brak jest bowiem w niniejszej sytuacji materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu nadzoru budowlanego. Odnosząc się do natomiast do zarzutu skarżącego zalewania jego działki nr 4 przez wody pochodzące terenu przedmiotowej budowy, organy nie potwierdziły kierowania wód opadowych na teren działki skarżącego. W tym zakresie organ odwoławczy wyjaśnił, że kwestie dotyczące naruszenia stosunków wodnych w zakresie ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne- art. 29, nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Nie stwierdzono natomiast żadnych odstępstw i zmian ukształtowania terenu spowodowanych wykonaniem przedmiotowej budowy. Równocześnie należy podnieść, że działka skarżącego położona jest poniżej działki inwestowanej. Ukształtowanie terenu w wyniku prowadzonej inwestycji nie uległo zmianie. Niewielkie podniesienie terenu wynikało z projektu budowlanego i dotyczyło wyrównania poziomu zabudowy. Wyjaśnić w tych okolicznościach skarżącemu należy, że istniejący naturalny spadek terenu w kierunku jego działki łączy się z możliwością napływu wód z terenów położonych wyżej na teren jego działki położonej niżej. Jednak właściciele nieruchomości położnych powyżej, poza zakazem naruszania tego naturalnego spadku i spływu i celowego kierowania wód w stronę działek sąsiednich, nie mają obowiązku zapobiegania skutkom naturalnego spływu wody i wykonywania urządzeń, których zadaniem byłaby ochrona działek sąsiednich – położonych niżej. Ochrona działki przed niekorzystnymi skutkami naturalnie napływającej na nią wody należy do właściciela działki, który we własnym zakresie powinien zadbać o jej zabezpieczenie. W tym zresztą zakresie zabezpieczeniem dla działki skarżącego jest odwodnienie poprzez system drenarski wykonany przez Spółkę Wodną, który został naprawiony przez inwestora, wobec jego uszkodzenia w trakcie prowadzonej inwestycji. Dodać wreszcie trzeba, że prowadząc niniejsze postępowanie organy nie potwierdziły zarzutu odprowadzania wód z terenu działek nr 3 rurą pod działką skarżącego oraz nie potwierdzony został także zarzut wymiany ziemi na tym terenie na inną o mniejszej absorpcji. W realiach niniejszej sprawy czynności podjęte przez orzekające w sprawie organy, doprowadziły do prawidłowej oceny, iż w sprawie brak jest podstaw do władczej ingerencji organów nadzoru budowlanego. Konsekwencją braku możliwości merytorycznego orzekania w sprawie przez organ nadzoru budowlanego była konieczność zakończenia postępowania w inny sposób tzn. poprzez orzeczenie niemerytoryczne, czyli umarzające postępowanie. Nie doszło również w ocenie Sądu do naruszenia podstawowych zasad procedury administracyjnej, tj. naruszenia art. 7 i art. 77, art. 6 i art. 8 czy art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sprawa bowiem została dokładnie wyjaśniona i przygotowana do rozstrzygnięcia, a wydane orzeczenia zostały w prawidłowy sposób uzasadnione. Mając na względzie powyższe argumenty, nie stwierdzając naruszenia prawa skutkującego uznaniem skargi za zasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.