II SA/Gl 751/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.S., L.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r., nr. (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dokonania oceny stanu technicznego obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: oddalić wniosek. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., na mocy którego G.J. została zobowiązana do przedłożenia w siedzibie organu pierwszej instancji opinii uzupełniającej w sprawie szczelności zbiornika na ścieki usytuowanego na parceli (...), przy ul. (...) w Z. Jednocześnie organ odwoławczy umorzył postępowanie organu I instancji w tym zakresie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R.S. i L.S. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postępowania administracyjnego toczącego się w tej sprawie. W jego uzasadnieniu wskazali, iż zaskarżony akt jest w ich ocenie niezgodny z prawem oraz dla nich krzywdzący. W nadesłanym wraz ze skargą piśmie procesowym z dnia (...) r. skarżący ponowili powyższy wniosek. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do wniosku skarżących. Natomiast uczestniczka postępowania G.J. odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zgodziła się z tym wnioskiem. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga sprawy co do istoty, lecz odnosi się do rozstrzygnięcie związanego z postępowaniem wyjaśniającym. Obowiązek nałożony przez organ I instancji zobowiązywał jedynie do przedłożenia dokumentów zorientowanych na okoliczności faktyczne (stan zbiornika), wymagające wyjaśnienia. Ekspertyza techniczna jest dowodem w sprawie. Uchylenie takiego postanowienia nie zwalnia organów z obowiązku wyjaśnienia sprawy w stopniu umożliwiającym wydanie rozstrzygnięcia co do istoty. Tego rodzaju ingerencja w tok postępowania nie rodzi zagrożenia wywołania negatywnych skutków pod postacią wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sporządzenie lub zaniechanie sporządzenia określonej dokumentacji nie wywiera wpływu na istniejący stan faktyczny. Jednocześnie odnosząc się do wniosku skarżących o wstrzymanie postępowania administracyjnego toczącego się w sprawie szczelności szamba należy wskazać, że postępowanie przed organami administracji publicznej regulują przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W ramach tej regulacji (rozdział 6 – zawieszenie postępowania) ustawodawca wskazał, w jakich przypadkach organ odwoławczy administracji publicznej musi oraz kiedy może zawiesić postępowanie administracyjne, albowiem w odniesieniu postępowania administracyjnego zastosowanie znajduje instytucja "zawieszenia" a nie wnioskowanego przez skarżących "wstrzymania". Sąd administracyjny nie posiada natomiast uprawnień do decydowania o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Należy również zauważyć, iż podniesione przez skarżących w uzasadnieniu skargi uwagi wskazujące na wady prawne zaskarżonego postanowienia na obecnym etapie postępowania nie mogą być rozpatrywane. Dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko, co do skutków ewentualnego naruszenia prawa przez organy. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.