II SA/Gl 759/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i K. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...]r. M. K. i K. K. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych (sprawa o sygn. akt II SA/Gl 21/11). Postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, uchylił powyższe postanowienie w całości, a także poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] r., nr [...] i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Powyższe postanowienie z dnia [...]r. zostało zaskarżone przez M. K. i K. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sprawa o sygn. akt II SA/Gl 138/11). Z uwagi na tę okoliczność Sąd postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2011 r. zawiesił postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 21/11 do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie zainicjowanej skargą na postanowienie z dnia [...]r. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r. Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 138/11, albowiem skarżący skutecznie cofnęli wniesioną w tej sprawie skargę. Okoliczność ta obligowała Sąd do wydania postanowienia z dnia 10 października 2011 r. o podjęciu postępowania zawieszonego w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 21/11. Po podjęciu tego postępowania sprawa została wpisana pod nową sygn. akt II SA/Gl 759/11. Przechodząc do rozpoznania niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania o jej bezprzedmiotowości, albowiem przedmiot sądowej kontroli – postanowienie z dnia [...]r., nr [...] - został uchylony. W świetle powyższego wyjaśnić należy, że art. 54 § 3 Ppsa daje organowi, którego działanie zostało zaskarżone, prawo do samokontroli swego rozstrzygnięcia do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy po wniesieniu skargi skorzystał z powyższego uprawnienia i uchylił zaskarżony akt wydając postanowienie z dnia [...]r., nr [...]. Skarga na to postanowienie została cofnięcia i Sąd prawomocnym orzeczeniem z dnia 6 lipca 2011 r. umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie. Oznacza to, że z obrotu prawnego wyeliminowane zostało postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...]. Tymczasem zgodnie art. 3 § 1 i § 2 Ppsa, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na niektóre postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym. Taki też akt został zaskarżony przez M. K. i K. K. w niniejszej sprawie. Przedmiot tej kontroli na skutek autokontroli organu został jednak uchylony, wobec czego postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na to postanowienie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa, co obligowało Sąd do jego umorzenia. Jednocześnie Sąd w oparciu art. 201 § 1 Ppsa orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz strony skarżącej od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w kwocie 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi. Na marginesie zauważyć należy, że skarżący opierając się na regulacji art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), podnieśli w skardze zarzut rażącej przewlekłości postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie przez organ pierwszej instancji oraz organ odwoławczy. Skarga w tym zakresie nie mogła jednak odnieść zamierzonego skutku, gdyż nie podlega ona kognicji sądów administracyjnych. Wniesiona w oparciu o art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego skarga (zwana skarga powszechną) jest bowiem szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Uruchamia ona jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie. Zainicjowana skargą powszechną ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowości i terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności stanowi wewnętrzną sprawę organów. Postępowanie skargowe nie kończy się zaś władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności.