II SA/Gl 76/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. i R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżących od kosztów sądowych Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy A. G. i R. G. wystąpili o zwolnienie od kosztów sadowych, powołując się na trudną sytuację materialną. W treści formularza podali, że wraz z dwójką dzieci zamieszkują w lokalu o pow. 45 m2. Nie posiadają żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych, nieruchomości jak również przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jedynym źródłem utrzymania się ich rodziny jest zasiłek opiekuńczy na niepełnosprawne dziecko w wysokości 1200 zł netto oraz dochody z prac dorywczych skarżącego w wysokości około 600 netto. W druku skarżący podkreślili, że ich młodsza córka jest osobą niepełnosprawną, cierpiąca na poważne schorzenia, zaś reprezentujący ich fachowy pełnomocnik (radca prawny), czyni to bez wynagrodzenia. Pismem z dnia 9 marca 2015 r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika skarżących do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez ich uprawdopodobnienie za pomocą dokumentów. Pełnomocnik stron wniósł o wydłużenie terminu do nadesłania tych dokumentów, jednakże do dnia dziesiejszego nie zostały on przedłożone. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. W realiach rozpoznawanej sprawy powołane przez wnioskodawców okoliczności, jakkolwiek niepoparte wymaganymi dokumentami pozwoliły stwierdzić, że ich sytuacja materialna uzasadnia zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Do powyższej konstatacji prowadzi przede wszystkim stwierdzenie, że dochód w wysokości 1800 zł jest przeznaczany na pokrycie kosztów życia czteroosobowej rodziny, w której znajduje się małe dziecko z orzeczoną niepełnosprawnością. Ta okoliczność została przez skarżących uprawdopodobniona poprzez nadesłanie kopii orzeczenia o niepełnosprawności. Wiek dziecka i charakter schorzeń wskazują na konieczność długotrwałej rehabilitacji, problemy z samodzielną egzystencją a także zaangażowanie jednego z rodziców w wychowanie oraz wyższe od przeciętnych potrzeby bytowe. Zarazem nie znaleziono podstaw do zakwestionowania wiarygodności oświadczeń odnośnie uzyskiwanych środków pieniężnych jak również stanu majątkowego. Powyższe okoliczności świadczą o trudnej sytuacji materialnej wnioskodawców i uzasadniają przychylenie się do złożonego przez nich wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.