II SA/Gl 761/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. i P. H. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...]r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...] r. K. H. i P. H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. z dnia [...] ustalające opłatę legalizacyjną w wysokości 50 000 zł w związku z samowolnie wykonaną zmianą konstrukcji dachu oraz dobudowaniem klatki schodowej do budynku mieszkalnego. Skargę tę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uwzględnił w całości. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie oraz przywrócił skarżącym termin do wniesienia zażalenie na postanowienie nr [...]Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. O powyższym poinformowano Sąd w piśmie z dnia [...]r. stanowiącym odpowiedź organu na skargę. Do akt dołączono również nadesłane przez organ II instancji postanowienie wydane w trybie autokontroli. Na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia [...]r. oświadczyli, że wobec wydania postanowienia z dnia [...]r. nr [...], nie podtrzymują wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, co oznacza, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Przesłanką umorzenia postępowania jest nadto cofnięcie skargi przez skarżących, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 2 ustawy p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego nie orzeczono, bowiem wobec autokontroli organu, nie wzywano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i z akt nie wynika, aby skarżący ponieśli w postępowaniu sądowym jakiekolwiek koszty ( w zw. art. 210 § 2 ustawy p.p.s.a.).