II SA/Gl 775/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...] zmieniającą decyzję z dnia [...]r. nr [...]o zmianie pozwolenia na budowę wydanego w dniu [...]r. a dotyczącego rozbudowy stacji paliw o moduł do tankowania gazu dla pojazdów mechanicznych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R. F. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, iż decyzja zmienia dotychczasowe usytuowanie jego budynku mieszkalnego a wykorzystywanie posiadanych przez inwestora urządzeń do tankowania gazu do pojazdów mechanicznych stanowi zagrożenie dla sąsiedniej nieruchomości. Wskazał, iż zaskarżona decyzja zmienia odległość budynku inwestora od innych zabudowań, powodując zacienienie nieruchomości sąsiadującej oraz naruszenie dopuszczalnej odległości miejsc postojowych od okien budynku, przeznaczonego na stały pobyt ludzi. W odpowiedzi na skargę organ zaakcentował, iż zaprojektowany w granicy działki budynek obsługi stacji paliw przylega do istniejącego na sąsiedniej działce budynku gospodarczego, należącego do strony skarżącej. Budynek obsługi leży po północnej stronie działki skarżącego i (na skutek jego przesunięcia w bok względem tejże działki) nie powoduje przysłaniania bądź zacienienia budynku mieszkalnego. Nadto, z projektu zagospodarowania działki nie wynika, jakoby w pobliżu okien budynku mieszkalnego zaprojektowane zostały miejsca postojowe bądź mur oporowy o wysokości 2,2 m. Dodatkowo organ zaznaczył, że pozwolenie na budowę budynku obsługi stacji paliw wraz z infrastrukturą towarzyszącą wydane zostało przez Starostę [...] w dniu [...]r. a strona tego postępowania administracyjnego (skarżący) brała w nim udział i nie wnosiła zastrzeżeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż realizacja przedmiotowej inwestycji nie spowoduje powstania znacznej szkody po stronie skarżącego ani też nie pociągnie za sobą skutków trudnych do odwrócenia. Dokonując oceny zasadności wniosku w powyższym zakresie należało uwzględnić przede wszystkim okoliczność, iż zaskarżona decyzja dotyczy zmiany decyzji administracyjnej w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę stacji paliw o moduł do tankowania gazu do pojazdów mechanicznych. Zgodnie z aktualnym projektem budowlanym, zmiany w obrębie obiektu inwestora dotyczyć mają jedynie powiększenia pomieszczenia lukarni w stronę tarasu nieruchomości o 180 cm (i związanej z tym zmianą rzutu połaci dachowej) oraz zmianę pochylenia dachu na wieżyczce budynku z 35 stopni na 42 stopnie. Pozostałe elementy pozostać mają bez zmian, a dotyczy to w szczególności zagospodarowania terenu. Powyższe działania nie powinny zatem spowodować możliwości wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.