II SA/Gl 777/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. P., M. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie odmowy udostępnienia akt sprawy p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne 2) zwrócić pełnomocnikowi strony skarżącej kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik U. P. i M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na postanowienie tegoż organu z dnia [...] r., nr [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia skarżących w sprawie odmowy udostępnienia akt sprawy. Wraz ze skargą uiszczony został wpis sądowy w wysokości [...] zł. W piśmie z dnia [...] r. pełnomocnik wskazał, iż cofa skargę w imieniu skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne. W tym stanie rzeczy, działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnęli skargę w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości rozstrzygnięto po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.