II SA/Gl 78/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.) Sędziowie WSA Iwona Bogucka Stanisław Nitecki Protokolant ref. staż. Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A" Sp. z o.o. w G. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego uchyla zaskarżoną decyzję w części orzekającej o nakazie rozbiórki części budynku gospodarczego i o nakazie przy- wrócenia terenu do stanu poprzedniego oraz orzeka, że w tym zakresie nie podlega ona wykonaniu. W piśmie z dnia [...] r. Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. w G. poinformowało Urząd Gminy M. o przystąpieniu do odbudowy zniszczonego przez powódź budynku gospodarczego położonego w G. przy ul. [...] nr [...]. Podało w tym piśmie, że "odbudowa polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego". W odpowiedzi na to pismo Urząd Gminy M. pismem z dnia [...] r. poinformował Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. w G., że do odbudowy wskazanego budynku gospodarczego nie wnosi sprzeciwu. Powołał się przy tym na treść ustawy z dnia 17 lipca 1997 r. o szczegółowych zasadach remontów i odbudowy obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych wskutek powodzi ( Dz. U. Nr 80 poz. 492 zwanej dalej ustawą z dnia 17 lipca 1997 r. ), zgodnie z którą odbudowa budynku gospodarczego o kubaturze do [...] m3 ( polegająca na odtworzeniu stanu pierwotnego ) nie wymaga pozwolenia na budowę. Wcześniej jeszcze bo w dniu [...] r. pracownicy Referatu Urbanistyki i Architektury Urzędu Gminy w M. stwierdzili w terenie, że w/w zgłoszenie dotyczy budynku gospodarczego i parterowej wiaty, usytuowanych po lewej stronie wjazdu na posesję, w sąsiedztwie z ulicą. W sporządzonej wówczas notatce ( karta [...] akt administracyjnych ) stwierdzili oni nadto, że powierzchnia zabudowy wynosi około [...] m2 . W [...] r. zostało wszczęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. postępowanie w sprawie objętych w/w zgłoszeniem robót budowlanych, w toku którego przeprowadzono w dniu [...] r. oględziny, a następnie decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał Przedsiębiorstwu "A" rozbiórkę budynku gospodarczego na posesji w miejscowości G. przy ul. [...] Nr [...], jako wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W następstwie wniesionego odwołania decyzja ta została uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia decyzją Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa w zw. z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( obecnie Dz. U. Nr 207 z 2003 r. poz. 2016 ze zm. – zwanej dalej prawem budowlanym ). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że sprawa nie została wyjaśniona należycie co do zakresu wykonanych robót budowlanych – w odniesieniu do obiektu, który miał być odbudowany i którego dotyczyło przyjęte przez Urząd Gminy M. zgłoszenie z dnia [...] r. Rozpoznając ponownie sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 prawa budowlanego nakazał Przedsiębiorstwu sporządzenie bliżej określonej w tej decyzji inwentaryzacji i ekspertyzy technicznej objętego postępowaniem budynku gospodarczego ze szczególnym uwzględnieniem oceny zgodności wykonanych robót z warunkami technicznymi, Polskimi Normami i wymaganiami bezpieczeństwa jego użytkowania. W uzasadnieniu tej decyzji organ orzekający stwierdził, że obiekt jest realizowany z istotnymi odstępstwami od zakresu robót objętych zgłoszeniem z dnia [...] r. W takiej zaś sytuacji celowym jest zdaniem organu I instancji podjęcie działań w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem w oparciu o art. 51 prawa budowlanego. Dotychczas wykonana inwentaryzacja powykonawcza jest niewystarczająca gdyż nie wynika z niej "pierwotny" zarys i kształt budynku objętego zgłoszeniem odbudowy. Nadto nie wynika z niej jednoznaczna ocena wpływu usytuowania obiektu w bliskim sąsiedztwie koryta rzeki W., na bezpieczeństwo konstrukcji budynku i jego użytkowania. Po wykonaniu zobowiązania wynikającego z powyższej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zawiesił prowadzone postępowanie a Przedsiębiorstwo "A" wystąpiło z wnioskiem o udzielenie mu pozwolenia na użytkowanie objętego postępowaniem budynku gospodarczego. Po rozpoznaniu tego wniosku Wójt Gminy M. decyzją z dnia [...] r. ( karta [...] akt administracyjnych) odmówił jego uwzględnienia. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że budynek został wybudowany niezgodnie z warunkami technicznymi. Powołał się również na negatywne stanowiska, co do możliwości wydania pozwolenia na użytkowanie budynku, wyrażone przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. w pismach z dnia [...] r. i z dnia [...] r. oraz przez Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. (dalej RZGW w G.) w pismach tych podniósł, że przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w bezpośredniej strefie zalewowej rzeki W. i dlatego jego konstrukcja narażona jest na erozję rzeki na brzegu wklęsłym, co przy niezabezpieczonym brzegu i niestabilizowanym dnie może doprowadzić do odsłonięcia jego fundamentów i katastrofy budowlanej. Zdaniem tego administratora rzeki, stateczności budynku nie gwarantuje nawet zastosowanie odpowiednich rozwiązań technicznych zabezpieczających budynek przed erozyjnym działaniem rzeki na brzegu, którego koszt przewyższałby nadto kilkakrotnie wartość budynku. Również zdaniem Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.( dalej ŚWINB w K.) ze względu na lokalizację budynku może dojść do odsłonięcia jego fundamentów i katastrofy budowlanej. Powyższa decyzja o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku została utrzymana następnie w mocy decyzją Wojewody Ś. z dnia [...]r. ( karta [...] akt administracyjnych), który podzielił w całości ustalenia i motywy organu I instancji . W związku z odmową udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] r. nr [...] (znak [...]), wydaną na podstawie art. 104 Kpa i art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 prawa budowlanego nakazał [...] wykonanie w terminie do [...] r. rozbiórki budynku gospodarczego wybudowanego niezgodnie ze zgłoszeniem na posesji w G. przy ul. [...] nr [...] obejmującej działki nr [...] i [...] oraz przywrócenie terenu do stanu poprzedniego. W osnowie tej decyzji organ orzekający stwierdził, że nakaz rozbiórki zostaje wydany z uwagi na zagrożenie życia i mienia w związku z lokalizacją budynku w pobliżu koryta rzeki W. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że nakaz rozbiórki jest następstwem odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku, która została wydana przy uwzględnieniu omówionych wyżej stanowisk ŚWINB w K. oraz RZGW w G. Istniejące zagrożenie jakie może stworzyć eksploatacja budynku zostanie przy tym zlikwidowane przez jego rozbiórkę. W odwołaniu od tej decyzji Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. opisując obszernie dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, zakwestionowało ustalenie co do niebezpieczeństwa związanego z użytkowaniem będącego przedmiotem rozstrzygnięcia budynku. Jego zdaniem takie szczególne niebezpieczeństwo nie zachodzi, a to w sytuacji gdy znacznie podwyższono fundamenty budynku i przylegający do niego teren. Zwiększona też została odległość budynku od brzegu skarpy rzeki, która w najwęższym punkcie wynosi obecnie [...] m. Zwrócono uwagę, że w sąsiedztwie budynki mieszkalne są usytuowane [...] m od skarpy a pomimo tego nie wydaje się nakazu ich rozbiórki. Zdaniem odwołującego się Przedsiębiorstwa budynek jest bezpieczny o czym świadczy fakt, że nie został on ani zalany ani uszkodzony podczas kolejnych wystąpień wody z brzegów W. Obowiązek zabezpieczenia brzegu przed erozją powodziową przez rzekę spoczywa zdaniem Przedsiębiorstwa na Gminie M. oraz zarządcy rzeki tj. RZGW w G., którzy w tej sprawie nie podjęli żadnych istotnych działań. Podniesiono nadto w odwołaniu, że zgodnie z pismem Urzędu Gminy z dnia [...] r., stanowiącym odpowiedź na zgłoszenie robót budowlanych, Przedsiębiorstwo było upoważnione do zrealizowania inwestycji o kubaturze do [...] m3 i warunek ten został dotrzymany. W toku prowadzenia prac budowlanych przedstawiciele Urzędu Gminy M. widzieli jaki obiekt jest realizowany i budowie się nie sprzeciwiali. Budynek został przy tym odbudowany na starych fundamentach, które nie były wcześniej zinwentaryzowane geodezyjnie ( z uwagi na ich posadowienie poniżej poziomu terenu ). Zwrócono też uwagę, że doprowadzenie terenu do stanu poprzedniego stworzyłoby zagrożenie dla stabilności ulicy oraz spowodowałoby wylewanie wody z koryta W. przy jej wyższych poziomach – na ulicę [...] i tereny sąsiednie. Po rozpoznaniu tego odwołania Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. nr [...] uchylił decyzją organu I instancji oraz orzekł o nakazie rozbiórki części obiektu gospodarczego wybudowanego samowolnie tj. części budynku II kondygnacyjnego, wybudowanego poza zakres przyjętego zgłoszenia, z jednoczesnym przywróceniem terenu do stanu poprzedniego w terminie do [...] r. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia podał art. 138 § 1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 5 prawa budowlanego. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przyjął, że dokonane na podstawie ustawy z dnia 17 lipca 1997 r. zgłoszenie robót budowlanych dotyczyło budynku gospodarczego jednokondygnacyjnego o wymiarach [...] x [...] m, gdy tymczasem po odbudowie powstał budynek o wymiarach [...] x [...] m, częściowo dwukondygnacyjny. Został on przy tym wzniesiony na terenie który zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy M. objęty jest symbolem [...] jako teren łąk, pastwisk i zieleni łęgowej. W planie tym brak jest przy tym zapisu , że jest to teren zalewowy. Zapis co do terenu zalewowego został wprowadzony dopiero w [...] r. do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy. Dalej organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty odwołania nie mogły być uwzględnione, gdyż obiekt został zrealizowany z istotnymi odstępstwami od warunków zgłoszenia. Stwierdził też iż niemożliwa jest legalizacja budynku powstałego na terenie zalewowym. W skardze do sądu Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. w G. wniosło o uchylenie powyższej decyzji ŚWINB w K. w części orzekającej o nakazie rozbiórki piętrowej części budynku gospodarczego oraz o nakazie doprowadzenia terenu do stanu poprzedniego w terminie do [...] r. Opisując przebieg dotychczasowego postępowania skarżące Przedsiębiorstwo podtrzymało w ogólnym zarysie swoje stanowisko sprecyzowane szerzej w odwołaniu od decyzji organu instancji. Zaakcentowało, że zgłoszenie robót budowlanych dotyczyło odtworzenia stanu pierwotnego a nie stanu poprzedniego budynku i takie też roboty zostały wykonane. O pierwotnym kształcie budynku świadczyły zaś fundamenty usytuowane poniżej poziomu terenu i z tego powodu niezinwentaryzowane wcześniej geodezyjnie. Podniesiono również, że przed kupieniem terenu był on terenem przeznaczonym w ogólnym planie zagospodarowania Gminy M. pod zabudowę jednorodzinną i zagrodową. Zdaniem skarżącego Przedsiębiorstwa notatka urzędowa z dnia [...] r. na którą powołują się organy obu instancji została sporządzona bez udziału strony z naruszeniem treści art. 67 i art. 68 Kpa. W konkluzji skarżące Przedsiębiorstwo stanęło na stanowisku, że objęty postępowaniem budynek gospodarczy został zrealizowany w całości w oparciu o dokonane zgłoszenie. Bezpodstawny jest zatem nakaz jego rozbiórki. W odpowiedzi na skargę ŚWINB w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i powołując się na uzasadnienie zawarte w decyzjach organów obu instancji. Zaakcentował zagrożenie dla zdrowia i życia użytkowników budynku będące następstwem jego szczególnego usytuowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zaskarżona decyzja w zaskarżonej części ostać się nie może albowiem została wydana zdaniem sądu bez dostatecznego wyjaśnienia i rozważenia sprawy do końcowego jej rozstrzygnięcia, które to uchybienie wzięte przez Sąd pod rozwagę z urzędu ( art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą P.p.s.a.), mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego też powodu nie można wykluczyć też jej wydania z mającym wpływ na wyrok sprawy naruszeniem prawa materialnego. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że organ odwoławczy z naruszeniem treści art. 107 § 3 kpa w ogóle nie uzasadnił podstawy materialno – prawnej swojej decyzji. Skoro w podstawie tej wskazał m.in. art. 51 ust. 5 prawa budowlanego to należy dojść do wniosku, że oparł się na prawie budowlanym w jego brzmieniu obowiązującym od 11 lipca 2003 r. tj. z uwzględnieniem zmian tej ustawy wprowadzonych ustawą z dnia 27 marca 2003 r. ( Dz. U. Nr 80 poz. 718 ). Uszło jednak jego uwadze, że zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 tej ustawy do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, a nie zakończonych decyzją ostateczną, a taka sytuacja zachodziła niewątpliwie w chwili wydawania zaskarżonej decyzji, stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyłączaniem sytuacji gdy przedmiotem postępowania była samowola budowlana o jakiej mowa w ust. 2 przedmiotowego art. 7. Z zaskarżonej decyzji nie wynika natomiast aby taka samowola została przez organ orzekający przyjęta. Ponieważ zaskarżona decyzja była decyzją ostateczną w rozumieniu w/w art. 7 ust. 1 to w toku dalszego postępowania zastosowanie będzie miało prawo budowlane według aktualnie obowiązującej treści. W związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji sprawa nie jest bowiem zakończona w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 93 poz. 888). Należy też zwrócić uwagę, że organy obu instancji nie wskazały podstawy materialnoprawnej określonego w ich decyzjach terminu wykonania rozbiórki i doprowadzenia terenu do stanu poprzedniego. Możliwość orzeczenia w tej kwestii niewątpliwie nie wynika z treści podanego w tych decyzjach art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego. W związku z wynikającym z art. 134 § 2 ustawy P.p.s.a. zakazem orzekania na niekorzyść skarżącego należy też w toku dalszego postępowania przyjąć, że przy realizacji objętych postępowaniem robót budowlanych doszło tylko do istotnych odstępstw od warunków dokonanego i przyjętego zgłoszenia ( w tym zakresie ustalenie to mogło bowiem budzić wątpliwości z punktu widzenia treści art. 48 prawa budowlanego ). W tym temacie należy, wbrew odmiennym twierdzeniom skarżącego Przedsiębiorstwa, podzielić w całości stanowisko organów orzekających, że dokonane i przyjęte zgłoszenie dotyczyło tylko robót budowlanych, które polegały na odbudowie budynku gospodarczego zniszczonego przez powódź jaka miała miejsce w [...] r. Dowolne jest zdaniem Sądu twierdzenie skarżącego, że co innego wynika w tym względzie ze zgłoszenia z dnia [...] r. jak i z pisma Urzędu Gminy M. z dnia [...] r. Treści tych pism nie można bowiem interpretować w oderwaniu od następstw tej powodzi i związanych z nią uregulowań prawnych, wynikających m.in. z ustawy z dnia 17 lipca 1997 r. Z przedmiotowego zgłoszenia wynika zresztą wprost, że chodzi nie o jakąkolwiek odbudowę ale o odbudowę budynku zniszczonego przez tę powódź. W tym względzie jednoznaczna jest też treść pisma Urzędu Gminy M. z dnia [...] r. w którym jest wyraźnie mowa o odbudowie budynku gospodarczego zniszczonego wskutek powodzi. Powołana w tym piśmie kubatura [...] m3 jednoznacznie odnosi się do treści wymienionej tam ustawy i w żadnym wypadku nie mogła być przez skarżące Przedsiębiorstwo interpretowana jako pozwolenie na realizację budynku o takiej właśnie kubaturze. Odbudową budynku w trybie tej ustawy mogły być bowiem objęte jedynie budynki, które zostały zniszczone lub uszkodzone wskutek powodzi, która miała miejsce w [...] r. ( art. 1 ust. 1 tej ustawy ), a więc które istniały bezpośrednio przed tą powodzią, a nie kiedykolwiek w danym miejscu, co całkowicie błędnie i dowodnie zdaje się sugerować skarżące Przedsiębiorstwo. Pojęcie odbudowy zostało przy tym jednoznacznie zdefiniowane w art. 3 pkt 2 omawianej ustawy. Zakres zgłoszonych robót budowlanych potwierdza przy tym treść notatki z dnia [...] r. ( karta [...] akt administracyjnych ). Z faktu, że została ona sporządzona z naruszeniem treści art. 68 kpa nie wynika jeszcze, że nie ma ona żadnej mocy dowodowej, w sytuacji gdy jej treść znajduje potwierdzenie w całokształcie zgromadzonego w ustawie materiału dowodowego. Ostatecznie można też przyjąć, że stanowi ona adnotację urzędową o jakiej mowa w art. 72 kpa. Skarżące Przedsiębiorstwo treści tej notatki w miarodajny sposób zdaniem sądu nie podważyło, a w szczególności nie wykazało, że wskutek powodzi w [...] r. zniszczeniu uległy jakiekolwiek inne obiekty budowlane niż te o których w tej notatce mowa. Tylko bowiem wówczas takie obiekty mogłyby być przedmiotem odbudowy o jakiej mowa w ustawie z dnia 17 lipca 1997 r., w zgłoszeniu z dnia [...] r. oraz w piśmie Urzędu Gminy M. z dnia [...] r. Istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia skargi i sprawy nie może mieć też zdaniem Sądu akcentowana przez skarżące Przedsiębiorstwo okoliczność, że już w toku prac budowlanych ich zakres nie był początkowo kwestionowany przez pracowników Urzędu Gminy M. Z twierdzeniem takim, nawet gdyby zostało udowodnione, obowiązujące przepisy nie wiążą bowiem odrębnych, bardziej korzystnych dla skarżących uregulowań ( na gruncie postępowania administracyjnego). Skoro w sprawie nie ulega wątpliwości, że wykonane roboty budowlane wykroczyły w istotny sposób poza zakres dokonanego i przyjętego zgłoszenia, rozstrzygnięcie skargi sprowadzało się do odpowiedzi na pytanie czy istotnie roboty te w części objętej skargą nie mogły być legalizowane w trybie art. 51 i następnych prawa budowlanego. W tej kwestii należy też zwrócić uwagę, iż organy orzekające nie poczyniły ustaleń, a w szczególności nie znalazło to odzwierciedlenia w ich decyzjach czy roboty te zostały już wykonane czy też nie zostały jeszcze zakończone. Przywołanie w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 51 ust. 5 prawa budowlanego dawałoby podstawę do przyjęcia, że roboty zostały już zakończone. Nie wynika to jednak ani z uzasadnienia tych decyzji ani też z treści zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Kwestię tę wyjaśni organ orzekający w pierwszej kolejności przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i w miarę potrzeby wyda postanowienie o wstrzymaniu prowadzonych ( wykonywanych i niezakończonych ) robót. Przyjmując niedopuszczalność legalizacji wykonanych robót organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji kwestii tej praktycznie, z obrazą treści art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa, nie wyjaśnił. Powołał się w tej sprawie jedynie na negatywne stanowisko RZGW w G., którym nie był prawnie związany i to bez jego jakiejkolwiek prawnej oceny. Nie dokonał też oceny tego stanowiska w konfrontacji ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, dotyczącym oceny zagrożenia stabilności objętego postępowaniem budynku w następstwie możliwości wymywania skarpy przez wody rzeki W. Chodzi mianowicie o dotyczące tej kwestii ustalenia i wniosku wynikające z zalegającej w aktach administracyjnych opinii biegłego mgr inż. J. K., ekspertyzy konstrukcyjno – budowlanej z [...]r., wykonanej zresztą w oparciu o ostateczną decyzję organu I instancji z dnia [...] r. wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego. Nad kwestią ostateczności tej decyzji oraz faktem jej wykonania przez skarżące Przedsiębiorstwo organy orzekające przeszły do porządku. Z ekspertyzy tej wynika zaś nie tylko że posadowienie budynku na istniejącej skarpie koryta rzeki jest zadawalające i zabezpiecza stateczność budynku pod warunkiem niezmienności położenia skarpy koryta rzeki ale również, że istnieje opisana w pkt 6.4 tej ekspertyzy możliwość zabezpieczenia skarpy przed możliwością wymywania przez nurt rzeki przy wysokim stanie wody. Takie zabezpieczenie zapewni bezpieczną eksploatację obiektu. Z ekspertyzy tej wynika zatem, że istnieje możliwość wyeliminowania zagrożenia życia i mienia w przypadku użytkowania spornego obiektu w związku z jego lokalizacją w pobliżu koryta rzeki W. Jak już stwierdzono organy obu instancji w ogóle nie przeanalizowały też stanowiska RZGW w G. zgodnie z którym niemożliwa jest legalizacja spornego budynku. Stanowisko to zawarte m.in. w piśmie z dnia [...] r. ( karta [...] kat administracyjnych ) budzi zaś poważne zastrzeżenia. Przyjęto w nim m.in., że lokalizacja budynku jest niezgodna z treścią art. 83 ust. 1 pkt. 1 i 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne ( Dz. U. Nr 115 poz. 1229 ze zm. – zwanej dalej prawem wodnym, które ma zastosowanie w niniejszej sprawie w zw. z treścią jego art. 200 i art. 204 ). Nie zostało jednak wykazane, a w szczególności nie wynika to z akt sprawy aby przedmiotowy budynek był położony na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią w rozumieniu art. 82 ust. 1 tego prawa. W szczególności nie zostało wykazane aby był on położony między wałem przeciwpowodziowym a linią brzegową. Z wypowiedzi Prezesa skarżącej Spółki złożonej do protokołu rozprawy sądowej z dnia 26 października, wynika przy tym, że na objętym postępowaniem terenie nie ma w ogóle wała przeciwpowodziowego. Należy też zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 86 ust. 1 w zw. z art. 3 prawa wodnego organom właściwym w sprawie gospodarowania wodami przysługują samoistne ( niezależne od uprawnień organów nadzoru budowlanego ) uprawnienia do nakazania przywrócenia stanu poprzedniego. Zdaniem Sądu organy obu instancji w żaden sposób nie uzasadniły też swoich orzeczeń w części dotyczącej nakazu przywrócenia terenu do stanu poprzedniego. Orzeczenia te nie zawierają też żadnych ustaleń o jaki stan poprzedni chodzi. Tym samym istniała zasadnicza wątpliwość co do wykonalności takiego orzeczenia. Trudno też mówić o wyjaśnieniu w tym zakresie sprawy w rozumieniu art. 7 kpa oraz o jej załatwieniu w rozumieniu art. 104 kpa. Z przedstawionych wyżej względów zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy P.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu odwołania weźmie Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pod uwagę przedstawioną wyżej ocenę prawną materiału sprawy. Ponownie oceni zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem treści art. 50 i 51 prawa budowlanego ( w odniesieniu do budynku dwukondygnacyjnego ). Zwróci też uwagę na kwestię dysponowania nieruchomością na cele budowlane, która dotychczas nie została zdaniem Sądu dostatecznie wyjaśniona, a może mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Swoje orzeczenie uzasadni organ odwoławczy zgodnie z treścią art. 107 § 3 kpa. W przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono zgodnie z treścią art. 152 ustawy P.p.s.a. su.