II SA/Gl 78/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. i E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie przydziału lokali mieszkalnych p o s t a n a w i a skargę odrzucić Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a./ skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to zdaniem Sądu, że skargi nie można wnieść ani po upływie tego terminu ani też przed rozpoczęciem jego biegu. Skarga wniesiona po upływie terminu jest bowiem spóźniona, zaś wniesiona przed rozpoczęciem jego biegu niedopuszczalna. Jak wynika z treści art. 111 § 2 Kpa, jeżeli strona złożyła zgodnie z art. 111 § 1 tego aktu prawnego wniosek o uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia, to termin do wniesienia skargi biegnie dla niej od dnia doręczenia jej odpowiedzi organu na jej wniosek. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja SKO w C. z dnia [...]r. została doręczona skarżącym za pośrednictwem poczty w dniu [...]r. Skarżący zażądali jednak uzupełnienia tej decyzji. Żądanie to dotyczyło przy tym treści jej uzasadnienia. Żądanie uzupełnienia decyzji zostało przez nich następnie jednoznacznie podtrzymane i sprecyzowane w piśmie skarżących do SKO w C. z dnia [...]r. Zgodnie zatem z treścią art. 111 § 2 Kpa termin do wniesienia skargi na decyzję zaczął biec dla skarżących dopiero od dnia [...]r., w którym to doręczono im postanowienie SKO w C. z dnia [...]r. nr [...], stanowiące odpowiedź na ich wniosek o uzupełnienie decyzji. Tymczasem skargę do sądu administracyjnego sporządzoną w dniu [...]r. skarżący skierowali do sądu za pośrednictwem SKO w C. dnia [...]r. /dowód – data stempla pocztowego na kopercie nadawczej/. Skarga została zatem wniesiona przedwcześnie bo przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia. Jako zatem z tego powodu zdaniem Sądu niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. Przedmiotowa skarga podlegałaby odrzuceniu również gdyby przyjąć, że pisma skarżących z dnia [...]r. i z dnia [...]r. z uwagi na ich treść, nie stanowiły wniosków o jakich mowa w art. 111 § 2 Kpa. Wówczas bowiem termin do wniesienia skargi upływałby dnia [...]r. /wobec doręczenia skarżącym zaskarżonej decyzji w dniu [...]r./, gdy tymczasem, jak już stwierdzono, skarga została nadana na poczcie dnia [...]r. W takiej sytuacji skarga zostałaby wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, co skutkowałoby jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a. Brak jest bowiem zdaniem Sądu podstaw prawnych do przyjęcia, że skarżącym przysługiwały dwa terminy do wniesienia skargi. Należy też zważyć, że przed wniesieniem skargi skarżący nie cofnęli wniosku o uzupełnienie zaskarżonej decyzji.