II SA/Gl 78/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji W skardze z dnia [...] r. J. S. zwarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżąca sprecyzowała, że nadbudowa budynku znajdującego się na sąsiedniej nieruchomości może mieć dla niej nieodwracalne skutki, a w razie ewentualnego uwzględnienia skargi inwestorzy nie będą chcieli przywrócić stanu poprzedniego. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie skarżąca motywując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że jej wykonanie, a więc nadbudowa w budynku sąsiadującym z jej nieruchomością może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze okoliczności sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania wskazanej przez stronę decyzji. Oceniając wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej sąd bierze pod uwagę nie tylko ochronę interesu strony skarżącej lecz również interes społeczny oraz interesy innych osób, które kształtowane są treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oceniając z tego punktu widzenia wniosek J. S. nie znaleziono podstaw do jego uwzględnienia. Strona podała co prawda, że realizacja zaskarżonej decyzji może wywołać nieodwracalne, jej zdaniem skutki, jednakże powołała się na okoliczności, które zdaniem Sądu nie stanowią dostatecznej podstawy do przychylenia się do jej prośby. Nawet, gdyby hipotetycznie rzecz ujmując, w razie uwzględnienia skargi okazało się, że sporna decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, czego na tym etapie postępowania nie sposób stwierdzić, istnieją instrumenty prawne pozwalające przywrócić poprzedni stan faktyczny, a więc doprowadzić do likwidacji nadbudowy. Oceniając złożony wniosek Sąd, po analizie materiału zgromadzonego w aktach administracyjnych, doszedł do przekonania, że realizacja spornej inwestycji nie nadweręży interesu prawnego skarżącej, a to z tego względu, że nie zamieszkuje ona w budynku, który miałby ulec zacienieniu. Z tego też powodu uznano, że w opisywanej sytuacji brak jest podstaw do przyznania pierwszeństwa interesowi skarżącej kosztem właścicieli sąsiedniej nieruchomości, którzy dysponują pozostającą w obrocie prawnym decyzją ostateczną uprawniającą ich do dokonania nadbudowy. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.