II SA/Gl 784/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg P. B. oraz S. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej w kwestii wniosku skarżących o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem Wyrokiem z dnia 17 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargi P. B. oraz S. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Przepis art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.) stanowi, że w sprawach, w których skarga została oddalona, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku lub doręczenia odpisu sentencji wyroku. Ten ostatni przypadek ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do strony pozbawionej wolności - art. 140 § 2 P.p.s.a. W dniu 17 marca 2011 r. P. i S. B. skierowali do Sądu pismo procesowe zawierające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku, dołączając zarazem ten wniosek. W uzasadnieniu wniosku podali, że byli przekonani, iż odpis orzeczenia, które zapadło w dniu 17 lutego 2010 r. otrzymają droga pocztową. W dniu 10 marca, droga telefoniczną powzięli wiadomość o wydaniu wyroku oddalającego ich skargę a także uzyskali informację dotyczącą trybu złożenia wniosku o uzasadnienie tego orzeczenia. Skarżący podkreślili, że są osobami starszymi i z otrzymanego zawiadomienia o terminie rozprawy wyczytali jedynie, że stawiennictwo na niej nie jest obowiązkowe. Z tego powzięli przekonanie, że jeśli nawet nie stawią się w sądzie to orzeczenie zostanie im doręczone. We wniosku o przywrócenie terminu zaznaczono również, że skarżący nie znają procedury sądowej i nie mieli świadomości ujemnych następstw zaistniałego uchybienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Strona może uchylić się od negatywnych następstw przekroczenia terminu jeżeli w ciągu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) złoży wniosek o przywrócenie terminu; równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu) oraz, gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie aby możliwe było przywrócenie terminu. Rozpoznając wniosek skarżących Sąd doszedł do przekonania, że brak jest dostatecznych podstaw przemawiających za przywróceniem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wspomnianego wyroku z dnia 17 lutego 2011 r. Zauważyć bowiem przyjdzie, że podniesione przez strony okoliczności nie pozwalają stwierdzić, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy wnioskodawców. Brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. to nie tylko brak winy umyślnej, lecz również brak niedbalstwa lub lekkomyślności. Co do zasady chodzi więc o okoliczności o charakterze obiektywnym, niezależnym od strony, którym ta, co do zasady, nie mogła się przeciwstawić lub których nie mogła zmienić swym działaniem – por. G. Radecki [w:] R. Mikosz, G. Radecki, Ł. Strzępek Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory. Warszawa 2008 r. str. 88 i nast. Skarżący otrzymali zawiadomienie o terminie rozprawy, w którym wyraźnie (poprzez wytłuszczenie tekstu) zaznaczono w punkcie trzecim pouczenia, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie siedmiu dni od daty ogłoszenia wyroku. Fakt, że strona zapoznała się z treścią zawiadomienia w sposób pobieżny i nie zwróciła uwagi na to pouczenie potwierdza tezę o wystąpieniu winy w postaci niedbalstwa. Wiek skarżących nie jest w tym względzie okolicznością zmieniającą negatywną ocenę ich zachowania, skoro kierowane do Sądu pisma są redagowane w sposób pozwalający stwierdzić, że skarżący mają rozeznanie w realiach sprawy i orientują się w sposób dostateczny w ciążących na nich obowiązkach procesowych a także w przysługujących im uprawnieniach. Co więcej tezę o braku winy w uchybieniu terminu wyklucza również okoliczność, że dopiero po upływie trzech tygodni od dnia posiedzenia Sądu P. i S. B. zdecydowali się na telefoniczny kontakt z Sądem w celu uzyskania informacji na temat losów ich skargi. Takie zachowanie skarżących z pewnością nie może być traktowane w kategoriach braku winy. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.