II SA/Gl 787/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.) Protokolant starszy referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2006 r. sprawy ze skargi B. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta C. działając w oparciu o art. 98 § 1 i art. 101 ust. 1 k.p.a. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na nieruchomości oznaczonej jako działka nr A położonej w C. przy ul. A. Z wnioskiem o zawieszenie postępowania wystąpił B. O. zastępowany przez radcę prawnego J. K.. Uzasadniając go wskazał, że postępowanie w sprawie winno zostać zawieszone do czasu rozstrzygnięcia wniesionej przez niego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., którym utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. uzgadniające projektowaną inwestycję w zakresie ochrony gruntów rolnych oraz melioracji wodnych. Uzasadniając odmowę zawieszenia postępowania organ I instancji wskazał, że zgodnie z treścią art. 98 § 1 k.p.a. można zawiesić postępowanie jeżeli wystąpi o to strona na której wniosek wszczęto postępowanie, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Sytuacja taka w sprawie jednak nie zachodzi, bowiem postępowanie zostało wszczęte na wniosek "A" S.A. z siedzibą w W., a wniosek o zawieszenie postępowania złożyła inna jego strona. Organ wyjaśnił też, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na wydane w toku tego postępowania postanowienie uzgadniające, nie stanowi podstawy do jego zawieszenia w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Od postanowienia zażalenie wniósł B. O. domagając się jego uchylenia, jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 154 § 1 i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a także art. 6, art. 7 i art. 8 tej ustawy. Podał, że wnosił o zawieszenie postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nakładający na organ obowiązek obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Jako przesłankę nakazującą zastosowanie tego przepisu ponownie wskazał na wniesioną do WSA w Gliwicach skargę na postanowienie wydane w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w zakresie ochrony gruntów rolnych i melioracji wodnych. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. utrzymało w całości postanowienie organu I instancji. Uzasadniając to orzeczenie podało, że wniesione zażalenie nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym. Wyjaśniło, że wbrew twierdzeniom żalącego się żadna z przesłanek zamieszczonych w art. 97 § 1 k.p.a. w niniejszym postępowaniu nie wystąpiła. Kolegium podzieliło też stanowisko Prezydenta Miasta C., że w sprawie brak było również podstaw do zawieszenia postępowania w trybie art. 98 § 1 k.p.a. W skardze do sądu administracyjnego B. O. działający przez pełnomocnika J. K. domagał się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia, a także poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 6, art. 7, art. 8 i art. 10 k.p.a. polegające na uznaniu za prawidłowe i zgodne z przepisami wydanie przez Prezydenta Miasta C. przedmiotowego postanowienia w sytuacji, gdy organ ten utrudnia skarżącemu merytoryczną i staranną obronę jego praw od [...] 2004 r., a w szczególności odmawiając wydania kserokopii dokumentów sprawy, co stanowi naruszenie art. 73 § 2 k.p.a. Ponadto skarżący powołując się na skargę, która zawisła przed WSA w Gliwicach pod sygnaturą II SA/Gl 447/05 wskazał, że rozstrzygnięcie tej sprawy stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. czego nie dostrzegło Kolegium. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Kolegium wyjaśniło także, że w razie wystąpienia przesłanki z art. 97 § 1 k.p.a. organ ma obowiązek obligatoryjnego zawieszenia postępowania w ramach działań podejmowanych z urzędu, jednak przesłanka taka wbrew temu co twierdził skarżący nie wystąpiła w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie mogła odnieść skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrolując zaskarżone postanowienie, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ), w aspekcie jego zgodności z prawem, a także nie będąc związany stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.) zarzutami skargi, wskazaną w niej podstawą prawną oraz sformułowanymi w niej wnioskami uznał, że nie narusza ona przepisów prawa, a w szczególności przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy wskazać, że poddane kontroli Sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie uchybia przepisom proceduralnym, albowiem organ odwoławczy poprawnie ocenił zebrane dowody, na ich podstawie dokonał trafnych ustaleń faktycznych oraz przeprowadził prawidłowe rozważania prawne. Bezspornym jest w sprawie, że w dniu [...] 2005 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. uzgadniające projektowaną inwestycję w zakresie ochrony gruntów rolnych oraz melioracji wodnych. Zasadnicza kwestia wymagająca więc rozstrzygnięcia przez Sąd sprowadza się do rozważenia, czy powyższa okoliczność stanowiła przesłankę, o jakiej jest mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., obligatoryjnego zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy toczącego się w trybie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z przywołanym wyżej przepisem postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Należy przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być wyłącznie kwestie ( zagadnienia ) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. Zatem nie ulega wątpliwości, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Innym organem w rozumieniu komentowanego przepisu nie musi być organ administracji publicznej, lecz każdy inny z wyłączeniem sądów powszechnych, organ upoważniony do rozstrzygania kwestii prawnych. Sądem w rozumieniu tego przepisu nie jest jednak sąd administracyjny ( por. A. Wróbel, Komentarz do art. 97 kodeksu postępowania administracyjnego, w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakamycze 2005 ). Z przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wynika, że zagadnienie o jakim w nim mowa nie było jeszcze przedmiotem postępowania przed właściwymi organami albo w toczącym się postępowaniu nie zapadło ostateczne, czy prawomocne w przypadku orzeczeń sądowych, rozstrzygnięcie w tej kwestii. Zatem gdy rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego należy do właściwości organu administracji publicznej w rozumieniu k.p.a. o jego rozstrzygnięciu możemy już mówić w przypadku wydania orzeczenia przez organ II instancji ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2001 r., III SA 3226/99, niepubl.). Skoro więc kwestia uzgodnienia zgodności projektowanej inwestycji w zakresie ochrony gruntów rolnych i melioracji wodnych była już przedmiotem postępowania i została rozstrzygnięta postanowieniem organu administracyjnego II instancji, to brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodziła przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Odnosząc się do argumentacji skarżącego wskazać , też należy na tezę zawartą w innym orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, a mianowicie w wyroku z dnia 13 października 2000 r. IVSA 1670/98 ( ONSA z 2001 r. z. 4, poz. 1890 ). Zgodnie z tą tezą samo wszczęcie postępowania przed NSA, mającego na celu ocenę zgodności z prawem decyzji ostatecznej, która rozstrzygnęła zagadnienie wstępne ważne w innym postępowaniu administracyjnym, nie może być podstawą do zastosowania w tym postępowaniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wskazać wreszcie trzeba, że orzeczenia sądu administracyjnego uwzględniające skargę mają charakter rozstrzygnięć kasatoryjnych ( poza przypadkami stwierdzenia nieważności zaskarżonych aktów ), tym samym uchylenie przez sąd administracyjny zaskarżonego orzeczenia nie pociąga za sobą automatycznie zaistnienia w sprawie przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego przewidzianej w art. 145 § 1 pkt 8 w związku z art. 126 k.p.a. W tym stanie rzeczy, skoro w kontrolowanym postępowaniu organy administracji publicznej nie mogły także zawiesić postępowania w trybie art. 98 § 1 k.p.a. z uwagi na brak wniosku pochodzącego od uprawnionego podmiotu, Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, orzekł na mocy art. 151 P.p.s.a. – jak w sentencji.