II SA/Gl 787/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę. Starosta [...] decyzją z dnia [...]r. nr [...], działając na podstawie art. 126 pkt 1 w nawiązaniu do art. 125 pkt 2 i 3 oraz art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (tekst jednolity z 2015 r., Dz. U. poz. 469 ze zm., dalej: pr. wod.), oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz ustawy o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2295), po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...]r. : 1/ odmówił udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla "A" z siedzibą w S. na wprowadzanie wód pochodzących z odwodnienia obiektu zlikwidowanych osadników mułowych, poprzez dwa istniejące wyloty do potoku [...], w ramach zadania: "Budowa publicznego parku wypoczynku i rekreacji przy ul. [...] w P.". 2/ morzył postępowanie w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego dla "A" z siedzibą w S. na wprowadzanie zanieczyszczonych wód opadowych i roztopowych spływających z terenu zlikwidowanych osadników mułowych, poprzez dwa istniejące wyloty (działki nr: [...], k. m. 4, obręb P.) do potoku [...], w ramach zadania: "Budowa publicznego parku wypoczynku i rekreacji przy ul. [...] w P."; jako bezprzedmiotowe. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, drugie z rozstrzygnięć w niej zawartych, dotyczące umorzenia postępowania, było związane z inną, aniżeli w pierwotnym wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, kwalifikacją wód pochodzących z odwodnienia obiektu zlikwidowanych osadników mułowych. Pismem z dnia [...]r. strona, która pierwotnie traktowała je jako wody "opadowe i roztopowe" uznała, iż chodzi o wody "pochodzące z odwodnienia obiektu zlikwidowanych osadników mułowych". Zmiana przedmiotu postępowania spowodowała zamknięcie pierwszego postępowania, prowadzonego w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie zanieczyszczonych "wód opadowych i roztopowych" spływających z terenu zlikwidowanych osadników mułowych, i jednocześnie wszczęcie kolejnego (drugiego) postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla "A" z siedzibą w S. na wprowadzanie "wód pochodzących z odwodnienia" obiektu zlikwidowanych osadników mułowych. Uzasadniając negatywne rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie, organ I instancji wskazał na następujące okoliczności ustalone w trakcie postępowania wyjaśniającego. Odbiornikiem wód pochodzących z odwodnienia obiektu zlikwidowanych osadników mułowych nie jest ciek naturalny [...] (jak twierdzi strona), ale rów. Jakość przedmiotowych wód, w szczególności ich zasolenie świadczy o ich przemysłowym charakterze, stąd należy je traktować jak ścieki przemysłowe. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U poz. 1800) ścieki, za wyjątkiem ścieków przemysłowych biologicznie rozkładalnych, mogą być wprowadzane do wód. Wobec powyżej dokonanych ustaleń pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie objętych przedmiotowym wnioskiem wód do rowu (ziemi), za pomocą istniejących wylotów, naruszałoby przepisy ochrony środowiska. W myśl art 31 ust 5 ustawy — Prawo wodne przez wprowadzanie ścieków do ziemi rozumie się także wprowadzanie ścieków do urządzeń wodnych, z wyjątkiem kanałów oraz zbiorników, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. c. Korzystanie z wód, co stanowi jedną z zasad prawa wodnego, nie może powodować pogorszenia ich stanu. Wody, jako integralna część środowiska oraz siedliska dla zwierząt i roślin, podlegają ochronie, niezależnie od tego, czyją stanowią własność (art. 38 ust. 1 pr. wod.). Intencją ochrony wód jest osiągnięcie celów środowiskowych dla jednolitych części wód powierzchniowych, jednolitych części wód podziemnych oraz obszarów chronionych, o których mowa w art. 113 ust. 4, a także poprawa jakości wód oraz biologicznych stosunków w środowisku wodnym i na terenach podmokłych (art. 38 ust. 2 pr. wod.). Natomiast korzystanie z wód w sposób przewidziany przez stronę, ze względu na ich znaczne zasolenie spowoduje naruszenie "dobrego" stanu istniejących wód podziemnych. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w "Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry", przyjętego przez Radą Ministrów uchwałą z dnia 22 lutego 2011 r. (MP. Nr 40, poz. 451 ) dla jednolitej części wód podziemnych (nr 140), w której znajduje się odbiornik przedmiotowych wód (rów), stan chemiczny ustalono jako dobry. Jak wynika z definicji, zamieszczonej w Ramowej Dyrektywie Wodnej, dobry stan wód podziemnych oznacza stan osiągnięty przez część wód podziemnych, jeżeli zarówno jej stan ilościowy, jak i chemiczny jest określony, jako co najmniej "dobry". RDW w art. 4 przewiduje dla wód podziemnych następujące główne cele środowiskowe: zapobieganie dopływowi lub ograniczenia dopływu zanieczyszczeń do wód podziemnych; zapobieganie pogarszaniu się stanu wszystkich części wód podziemnych (z zastrzeżeniami wymienionymi w RDW); zapewnienie równowagi pomiędzy poborem a zasilaniem wód podziemnych; wdrożenie działań niezbędnych dla odwrócenia znaczącego i utrzymującego się rosnącego trendu stężenia każdego zanieczyszczenia powstałego wskutek działalności człowieka. Ponadto, uchwała Rady Miasta P. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "P.-Wschód" (Dz. Urz. Nr 49, poz. 1399), w części dotyczącej miejsca planowanego wprowadzania przedmiotowych wód do środowiska, stanowi: - odprowadzanie ścieków komunalnych i przemysłowych systemem kanalizacji sanitarnej na miejską oczyszczalnię ścieków "P.", a z terenów [...]- na oczyszczalnię ścieków "[...]" w W., z zastrzeżeniem pkt 2d (pkt 2d dotyczy zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej); - odprowadzanie wód opadowych systemem kanalizacji. deszczowej do cieków, a w obrębie terenów [...]także poprzez lokalne systemy odwodnień powierzchniowych, zgodnie z przepisami odrębnymi. W przypadku przedmiotowego zamierzenia nie przewidziano systemu kanalizacji deszczowej zbierającego wody opadowe i roztopowe spływające z nawierzchni obiektu budowlanego. Natomiast, przeznaczenie podstawowe oraz dopuszczalne przedmiotowego terenu ([...] - tereny sportu i rekreacji) nie wskazuje na możliwość wprowadzania wód o charakterze ścieków przemysłowych do rowu (ziemi) - do środowiska. W uzasadnieniu wskazano, że wydanie w tej sytuacji pozwolenia wodnoprawnego stanowiłoby naruszenie art. 125 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (tekst jednolity z 2015 r., Dz. U. poz. 469 ze zm.). Pozwolenie wodnoprawne, jak wynika z treści zamieszczonych w nim przepisów, nie może naruszać m.in: ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 38j, lub ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni (ust. 2) oraz wymagań ochrony środowiska (ust. 3). W myśl art. 126 pkt 1pr. wod., wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1-2, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3. W odwołaniu z dnia [...]r. strona wniosła o uchylenie ww. decyzji podnosząc zarzuty dotyczące prawa oraz procesowego. Zarzuty materialnoprawne dotyczą naruszenia: - art. 9 ust.1 pkt. 17 pr. wod. poprzez błędną wykładnię wobec przyjęcia, iż odwołujący się wprowadza wody o charakterze ścieków przemysłowych do ziemi; - art. 125 pkt 2 pr. wod. poprzez niewłaściwe zastosowanie wobec błędnego przyjęcia, iż odwołujący się wprowadza wody o charakterze ścieków przemysłowych do rowu; - art. 125 pkt 3 w zw. z art. art.31 ust. 2 i 38 pr. wod. poprzez niewłaściwe zastosowanie wobec błędnego przyjęcia, iż odwołujący się narusza ogólną zasadę ochrony wód. Naruszenia przepisów postępowania odnoszą się do: - art. 84 k.p.a. poprzez niezastosowanie wobec zaniechania zwrócenia się do biegłego krenologa lub hydrologa źródeł celem precyzyjnego ustalenia źródła cieku wodnego - rzeki [...], jego zasilania i wydajności oraz składu chemicznego; - art. 75 § 1 k.p.a. wobec pominięcia dowodów zgłoszonych przez odwołującego się, w tym z mapy hydrograficznej stanowiącej część operatu wodnoprawnego przedstawionego przez odwołującego się; - art. 77 § 1 k.p.a. wobec zaniechania zwrócenia się do biegłego krenologa lub hydrologa źródeł celem precyzyjnego ustalenia źródła cieku wodnego - rzeki [...], jego zasilania i wydajności oraz składu chemicznego oraz pominięcia dowodu z mapy hydrograficznej stanowiącej część operatu wodnoprawnego przedstawionego przez odwołującego się; - art. 107 § 3 k.p.a. wobec sporządzenia uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji bez wskazania przyczyn, dla których organ I instancji odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dowodom powołanym przez odwołującego się, wobec błędnego ustalenia faktów, które organ I instancji uznał za udowodnione wskutek mylnego uznania, że odbiornikiem wód pochodzących z odwodnienia obiektu jest rów, a nie ciek naturalny [...] oraz wobec sporządzenia uzasadnienia prawnego zaskarżonej decyzji bez wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji poprzez zaniechanie przytoczenia przepisów prawa oraz wskazania, w jaki sposób odwołujący się naruszył przepisy art. art. 31 ust. 2 oraz 38 pr. wod. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. (dalej: Dyrektor RZGW) decyzją z dnia [...]r. nr [...]utrzymał w całości w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor RZGW przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania, ustalenia poczynione w jego wyniku oraz odniósł się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu, generalnie ich nie podzielając. W szczególności zaakcentował, że w przedmiotowej sprawę zachodziły podstawy do odmowy udzielenia wnioskowanego pozwolenia wodnoprawnego ze względu na postanowienia art. 125 pkt. 2 i 3 pr. wod. Pozwolenie takie naruszałoby ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wymogi ochrony środowiska poprzez pogorszenie stanu wód podziemnych. W skardze z dnia [...]r. "A" (dalej: skarżąca) wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora RZGW oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, podnosząc podobne zarzuty jak w odwołaniu. Skarżąca twierdzi, iż kwestionowana decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz procesowego, które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenia prawa materialnego dotyczą: 1/ art. 9 ust. 1 pkt 17 pr. wod. w zw. z §§ 147 ust. 1 i 151 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 roku w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" poprzez błędną wykładnię wobec naruszenia zasady konsekwencji terminologicznej oraz przyjęcia, iż definicja ustawowa ścieków przemysłów dotyczy również wód o charakterze ścieków przemysłowych, 2/ art. 9 ust. 1 pkt 17 pr. wod. poprzez niewłaściwe zastosowanie, wobec przyjęcia, iż skarżący wprowadza do ziemi wody o charakterze ścieków przemysłowych, do których stosuje się przepisy o ściekach przemysłowych, 3/ art. 125 pkt 2 pr. wod.poprzez niewłaściwe zastosowanie wobec błędnego przyjęcia, iż skarżący narusza postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wprowadzając do rowu wody o charakterze ścieków przemysłowych, 4/ art. 125 pkt 3 w zw. z art. art.31 i 38 pr. wod. poprzez niewłaściwe zastosowanie wobec błędnego przyjęcia, iż skarżący narusza ogólną zasadę ochrony wód. Uchybienia wobec przepisów postępowania odnoszą się do: 1/ art. 7 w zw. z art. 84 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej wobec arbitralnego uznania, że dopuszczenie dowodu z opinii biegłego zależy wyłącznie od woli organu administracji publicznej, 2/ art. 138 § 2 k.p.a. poprzez niezastosowanie, 3/ art. 75 § 1 k.p.a. wobec pominięcia dowodów zgłoszonych przez skarżącego, w tym z napy hydrograficznej stanowiącej część operatu wodnoprawnego przedstawionego przez skarżącego, 4/ art. art. 77 § 1 i 84 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. poprzez niezastosowanie wobec zaniechania wskazania organowi l instancji, aby zwrócił się do biegłego krenologa lub hydrologa źródeł celem precyzyjnego ustalenia źródła cieku wodnego - rzeki [...], jego zasilania i wydajności oraz składu chemicznego oraz przeprowadził dowód z mapy hydrograficznej stanowiącej operatu wodnoprawnego przedstawionego przez skarżącego, 5/ art. 107 §§ 1 i 3 oraz 113 § 2 k.p.a. poprzez błędną wykładnię wobec przyjęcia, iż wadliwość decyzji w zakresie braku prawidłowego uzasadnienia podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia można usunąć w trybie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji. W uzasadnieniu wskazano na naruszenie zasady konsekwencji terminologicznej wynikającej z § 147 ust, 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2062 roku w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" ze względu na to, że wykroczono poza definicję ścieków przemysłowych zawartą w art. 9 ust. 1 pkt. 17 pr. wod., skoro nie zalicza ona do tej grupy "wód o charakterze ścieków przemysłowych". Tym samym skarżący nie narusza postanowień planu miejscowego, który nie dotyczy tych ostatnich. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. (Dyrektor RZGW) z dnia [...]r., utrzymująca rozstrzygnięcie Starosty [...] z dnia [...]r. Materialnoprawną podstawą kontrolowanych decyzji art. 126 pkt 1 w nawiązaniu do art. 125 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (tekst jednolity z 2015 r., Dz. U. poz. 469 ze zm., dalej: pr. wod.), W podstawie prawnej wskazano także art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz ustawy o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 2295), zgodnie z którym, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Ma to o tyle znaczenie, że ustawa ta częściowo zmieniła warunki wydawania pozwoleń wodnoprawnych, a weszła w życie z dniem 31 grudnia 2015 r., podczas gdy postępowanie w przedmiotowej sprawie zawisło w dniu 9 lipca 2015 r. W dalszych rozważaniach będzie zatem brany pod uwagę stan prawny sprzed nowelizacji. W myśl art. 126 ust. 1 pr. wod., wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1-2, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3; Jak z kolei stanowi art. 125 pkt. 1-2, pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać: 1) ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 38j, lub ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni; 2) ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy. Wedle art. 125 pkt. 3 pr. wod., pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać: wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów. Analizując problem podstawy materialnoprawnej zaskarżonej decyzji, jak również decyzji pierwszoinstancyjnej, trzeba zauważyć dwie kwestie jakie w związku z tymi orzeczeniami się rysują. Po pierwsze - stosownie do postanowień art. 122 ust. 1 pr. wod., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na określone w tym przepisie rodzaje działań związanych z wodami, w tym na szczególne korzystanie z wód (pkt. 1) oraz odwadnianie obiektów budowlanych oraz zakładów górniczych (pkt. 8). Te rodzaje działań wyznaczają przedmiot postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie wydania pozwolenia. Po wtóre - jedynie w początkowej części uzasadnienia organu I instancji wspomniano o art. 122 ust. 1 pkt. 1 pr. wod., a więc o uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie polegające, w tym przypadku, na wprowadzaniu wód ociekowych do cieku wodnego - rzeki [...]. Jeśli tak zakreślono przedmiot postępowania, to brak było podstaw do podejmowania dwu rozstrzygnięć, z których jedno i drugie dotyczyły tego samego przedmiotu. Pierwsze rozstrzygnięcie to odmowa udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na "wprowadzanie wód pochodzących z odwodnienia obiektu zlikwidowanych osadników mułowych, poprzez dwa istniejące wyloty do potoku [...]", drugie – umorzenie postępowania w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na "wprowadzanie zanieczyszczonych wód opadowych i roztopowych spływających z terenu zlikwidowanych osadników mułowych, poprzez dwa istniejące wyloty (działki nr: [...]obręb P.) do potoku [...]". Przypomnieć trzeba, że szczególnym korzystaniem z wód jest korzystanie wykraczające poza korzystanie powszechne lub zwykłe, w szczególności pobór oraz odprowadzanie wód powierzchniowych lub podziemnych oraz wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi (art. 37 ust. 1 i 2 pr. wod.). Zdaniem Sądu uchybienie to nie ma znamion istotności, bowiem w istocie rzeczy nie miało wpływu na wynik sprawy. Pewnym usprawiedliwieniem organów może być to, że w trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji nastąpiła częściowa zmiana przedmiotu sprawy administracyjnej polegająca na nowej (innej niż dotychczasowa) kwalifikacji odprowadzanych wód ociekowych. O ile w pierwszym etapie postępowanie dotyczyło ono "wód opadowych i roztopowych", to po zmianie treści wniosku skarżącej - "wód pochodzących z odwodnienia obiektu". W kontekście postanowień planu miejscowego, a w ślad za tym i punktu widzenia przedmiotowego, to przekształcenie ma oczywiście znaczenie. Można nawet rozważać czy nie prowadzi to do zmiany przedmiotu postępowania, zażywszy na niejednoznaczność tego pojęcia. Odmowa udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód polegające na wprowadzaniu wód pochodzących z odwodnienia obiektu zlikwidowanych osadników mułowych, poprzez dwa istniejące wyloty do potoku [...], w ramach zadania: "Budowa publicznego parku wypoczynku i rekreacji przy ul. [...] w P." znajduje, zdaniem Sądu, pełne uzasadnienie ze względu, przede wszystkim, na przesłankę określoną w art. 126 ust. 1 w zw. z art. 125 pkt. 2 pr. wod. Jak wspomniano wyżej, właściwy organ zobowiązany jest odmówić wydania pozwolenia wodnoprawnego jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W rozpatrywanej sprawie postanowienia zawarte w § 14 ust. 2 pkt. 2 lit. c) uchwała Rady Miasta P. z dnia [...]r. Nr [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "P.-Wschód" (Dz. Urz. Woj. Śl. Nr 49, poz. 1399) wyraźnie stanowią: "odprowadzanie ścieków komunalnych i przemysłowych systemem kanalizacji sanitarnej na miejską oczyszczalnię ścieków "P.", a z terenów [...]- na oczyszczalnię ścieków "[...]" w W., z zastrzeżeniem pkt 2d." Pkt. 2d dotyczy zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, nie ma zatem zastosowania w tej sprawie. Jedynie w przypadku określonym w § 14 ust. 2 pkt. 2 lit. e) tego aktu - odprowadzanie wód opadowych może się odbywać "systemem kanalizacji deszczowej do cieków, a w obrębie terenów [...]także poprzez lokalne systemy odwodnień powierzchniowych, zgodnie z przepisami odrębnymi." Organy orzekające w sprawie zakwalifikowały wody "odciekowe" pochodzące z odwodnienia obiektu zlikwidowanych osadników mułowych, do grupy ścieków przemysłowych i z tym należy się zgodzić. Co prawda, definicja zawarta w art. 9 ust. 1 pkt. 17 pr. wod. nie zalicza wprost tego rodzaju wód do ścieków przemysłowych, ale nie oznacza to, iż pozostają one poza jej zakresem. Ścieki przemysłowe to ścieki, niebędące ściekami bytowymi albo wodami opadowymi lub roztopowymi, powstałe w związku z prowadzoną przez zakład działalnością handlową, przemysłową, składową, transportową lub usługową, a także będące ich mieszaniną ze ściekami innego podmiotu, odprowadzane urządzeniami kanalizacyjnymi tego zakładu. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że dokonując oceny w kwestii uznania wód za ścieki przemysłowe należy w pierwszym rzędzie ustalić czy nie są one ściekami bytowymi lub wodami opadowymi lub roztopowymi. Nie budzi wątpliwości, że nie należą one do ścieków bytowych. W myśl art. 9 ust. 1 pkt. 15 pr. wod., ściekami bytowymi są tylko ścieki z budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego oraz użyteczności publicznej, powstające w wyniku ludzkiego metabolizmu lub funkcjonowania gospodarstw domowych oraz ścieki o zbliżonym składzie pochodzące z tych budynków. Nie są one także wodami roztopowymi, czego nie trzeba wyjaśniać, ani też opadowymi traktowanymi jako ścieki (to, że nie są one innymi, niż ścieki, wodami opadowymi nie może być kwestionowane). Przepis art. 9 ust. 1 pkt. 14 lit. c) pr. wod. zalicza do ścieków wody opadowe lub roztopowe, ujęte w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne, pochodzące z powierzchni zanieczyszczonych o trwałej nawierzchni, w szczególności z miast, portów, lotnisk, terenów przemysłowych, handlowych, usługowych i składowych, baz transportowych oraz dróg i parkingów. Uzależnia zatem uznanie wód opadowych za ścieki od ich ujęcia w system kanalizacyjny oraz od rodzaju nawierzchni, z której są odprowadzane. W tym przypadku nie występuje jakikolwiek system kanalizacyjny (miałby dopiero powstać po uzyskaniu pozwolenia wodnoprawnego), ani też potencjalne odprowadzenie nie będzie dotyczyło "trwałej nawierzchni". Jednocześnie trzeba zauważyć, że zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. z 2014 r., poz. 1800) ścieki przemysłowe, w tym wody odciekowe ze składowisk odpadów, obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, w których są składowane, oraz miejsc magazynowania odpadów, wprowadzane do wód, nie powinny zawierać substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego w ilościach przekraczających najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń dla ścieków przemysłowych, określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia. Przepis ten nie na celu zdefiniowania pojęcia "ścieki przemysłowe", jednakże może być ( i jest w tej sprawie) pomocny przy ustaleniu treści tego pojęcia zawartego w art. 9 ust. 1 pkt. 4 pr. wod. Wnioski jakie wnikają z art. 9 ust. 1 pkt. 14 lit. c) oraz § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia prowadza do konkluzji, zgodnie z którą "wody ociekowe" pochodzące ze składowisk odpadów, w tym przypadku ze "zlikwidowanych osadników mułowych", są ściekami przemysłowymi. Co za tym idzie, zgodnie z z § 14 ust. 2 pkt. 2 lit. c) uchwały Rady Miasta P. z dnia [...]r. Nr [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "P.-Wschód" powinny być odprowadzane systemem kanalizacji sanitarnej na miejską oczyszczalnię ścieków, a nie do cieku [...] czy też do ziemi (rowu). Okoliczność ta była wystarczającym powodem odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód ociekowych, mających charakter ścieków przemysłowych, do cieku [...]. Dodatkowo jeszcze decyzję odmowną uzasadnia to, że wydanie pozwolenia wodnoprawnego prowadziłoby do naruszenia wymagań ochrony środowiska (art. 125 ust. 3 pr. wod.). Odnosząc się do zarzutów natury materialnoprawnej stwierdzić trzeba, iż nie doszło do naruszenia art. 7 , 77 § 1 w zw. z art. 84 k.p.a. Dopuszczenie dowodu z opinii biegłego krenologa bądź hydrologa, w szczególności ustalenia źródła cieku wodnego - rzeki [...], jego zasilania i wydajności oraz składu chemicznego, nie miałoby wpływu na ustalenie okoliczności decydującej o odmowie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, jaką jest w przedmiotowej sprawie kwalifikacja wód ociekowych. Z tego tez względu nietrafny jest zarzut naruszenia art. 75 § 1 k.p.a. związany z pominięciem dowodu w postaci mapy hydrograficznej. W konsekwencji brak było podstaw do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. Zarzuty dotyczące naruszeń prawa materialnego nie znajdują uzasadnienia ze względów przytoczonych wyżej z tego względu, że organy właściwie zakwalifikowały wody ociekowe do kategorii ścieków przemysłowych w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt. 17 pr. wod., a co za tym idzie zasadnie odmówiły udzielenia pozwolenia ze względu na sprzeczność z planem miejscowym. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.