II SA/Gl 788/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych czynności związanych ze stanem technicznym obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: 1) zwolnić skarżącego z wpisu od skargi w kwocie powyżej 100 (sto) zł, 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy W. G. wystąpił o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że jedynym źródłem jego utrzymania się jest świadczenie emerytalne uzyskiwane w kwocie 2780 zł netto miesięcznie, z którego pokrywa wszystkie, niezbędne wydatki. Do nich wnioskodawca zaliczył alimenty na rzecz byłej małżonki – w kwocie 700 zł miesięcznie, koszty wyżywienia – około 800 zł miesięcznie, wydatki na lekarstwa i wizyty lekarskie – około 450 zł, opłaty za energię elektryczną – około 100 zł miesięcznie, zakup opału – 3600 zł rocznie (co w rozliczeniu miesięcznym daje około 300 zł), abonament telefoniczny – 80 zł, zakup gazu do butli – około 45 zł. Skarżący zamieszkuje samotnie, zaś jedynym źródłem jego utrzymania się jest wspomniane wyżej świadczenie emerytalne. Pismem z dnia [...]r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku. W odpowiedzi W. G. nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną. Z ich treści wynika, że wnioskodawca uzyskuje dochód netto w wysokości 2088 zł (po odliczeniu potrącenia z tytułu obowiązku alimentacyjnego w wysokości 700 zł). Jego stałe, miesięczne wydatki obejmują opłaty za wywóz śmieci (163 zł kwartalnie), opłatę za energię elektryczną (36 zł), opłatę za gaz (184 zł), wykup niezbędnych lekarstw (191 zł) miesięcznie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Udzielone przez stronę informacje pozwoliły ustalić, że sytuacja materialna W. G. wyklucza poniesienie przezeń kosztów sądowych w całości. nie mniej jednak ocena całokształtu okoliczności prowadzi do wniosku, że wnioskodawca będzie wstanie uiścić część wpisu od skargi, tj. kwotę 100 zł. Uzyskiwany przez skarżącego dochód jest stosunkowo wysoki jak na jedną osobę – 2780 zł netto miesięcznie. Wspomniany dochód jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym w wysokości 700 zł. Z nadesłanych dokumentów wynika, że pozostałe wydatki kształtują się na poziomie około 500 zł (leki, media itp). Nawet, gdyby uznać za wiarygodne twierdzenia skarżącego, dotyczące jego miesięcznych wydatków, to niepodobna przyjąć że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Stąd też zwolniono skarżącego z wpisu od skargi w kwocie przekraczającej 100 zł i oddalono wniosek w pozostałym zakresie. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.