II SA/Gl 79/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., na podstawie której utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Burmistrza K. z dnia [...] r., nr [...], odmawiające wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko polegającego na obrocie złomem na działce o numerze 1, położnej w K. przy ulicy [...]. W skardze z dnia 13 grudnia 2012 r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że co prawda ma wiedzę, że decyzja odmowna nie nadaje się do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania aktu, jednak nie chciałby być "znów maltretowany przez sędziów sądów karnych". Nadto zwrócił się z prośbą o niezabieranie mu zezwolenia za drobne niedociągnięcia, jeżeli nie ma merytorycznych przesłanek do wydania przez organ pierwszej instancji decyzji odmownej. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2013 r., 31 maja 2013 r. oraz 25 czewrca 2013 r. uczestnikom postępowania doręczno między innymi odpis skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu. W odpowiedzi z dnia 8 lipca 2013 r. następca prawny zmarłej uczestniczki postępowania podniósł, że zarówno odwołanie, skarga, jak i zawarty w niej wniosek o wstrzymanie wykonania aktu są niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto przedmiotem tej ochrony mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania jest bowiem niecelowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Wykonalność aktu oznacza natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nie każdy jednak akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 217). Cechy wykonalności nie mają zdaniem Sądu między innymi akty odmowne, na co wskazuje również skarżący. Przedmiotem wniosku A. S. w niniejszym postępowaniu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., mocą której utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji odmawiające wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jak wskazano powyżej, w opinii Sądu decyzja taka nie posiada przymiotu wykonalności, jako odmowna nie rodzi dla strony żadnych praw ani obowiązków określonych prawem materialnym, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Z tych względów uwzględnienie wniosku skarżącego przez Sąd i pozbawienia zaskarżonej decyzji skuteczności w ramach sądowej ochrony tymczasowej jest niemożliwe. Dodatkowo Sąd zauważa, że analiza argumentów podanych przez stronę prowadzi do wniosku, że intencją jej jest w istocie uzyskanie zezwolenia. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, że prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1041/08 oddalono skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r., nr [...], na podstawie której utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Starosty K. z dnia [...]r., nr [...] między innymi cofające bez odszkodowania decyzję własną z dnia [...]r., nr [...] udzielającą firmie [A] zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów. W tym miejscu wyjaśnić należy skarżącemu, że ewentualne postanowienie sądu administracyjnego o wstrzymaniu wykonania decyzji o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na obrocie złomem nie miałoby tożsamego skutku z decyzją organu o przyznaniu czy też przywróceniu dla skarżącego uprawnień wynikających z cofniętego zezwolenia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.