II SA/Gl 791/05

WyrokWSA w Gliwicach2006-07-05

Skład orzekający: Ewa Krawczyk, Iwona Bogucka, Bonifacy Bronkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo podjął zawieszone postępowanie w sprawie stanu technicznego zjazdu z drogi publicznej, mimo że skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące meritum sprawy, a nie samej zasadności podjęcia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zostało wydane zgodnie z prawem. Stwierdzono, że nie było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia, gdyż postępowanie to toczy się z urzędu. Nawet jeśli przyjąć, że istniała podstawa do zawieszenia, to odpadła ona, ponieważ skarżąca nie zamierzała realizować porozumienia z GDDKiA, co potwierdziło żądanie podjęcia postępowania przez GDDKiA.
Stan faktyczny
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) złożyła zawiadomienie o wybudowaniu przez G. W. zjazdu z drogi krajowej bez pozwoleń. Postępowanie zostało wszczęte i następnie zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez GDDKiA. Po pewnym czasie, na wniosek GDDKiA, organ orzekł o podjęciu postępowania, uznając, że przyczyny zawieszenia odpadły. G. W. wniosła zażalenie, podnosząc, że nie wywiązała się z uzgodnień z GDDKiA z powodu uszkodzenia zjazdu podczas remontu drogi i kwestionując, czy zjazd jest jej prywatny. Po utrzymaniu w mocy postanowienia o podjęciu postępowania przez organ odwoławczy, G. W. wniosła skargę do sądu administracyjnego, domagając się rozstrzygnięcia kwestii charakteru zjazdu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Protokolant stażysta Beata Kapłon, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r. sprawy ze skargi G. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie stanu technicznego zjazdu z drogi publicznej oddala skargę W piśmie z dnia [...] 2003 r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. /dalej GDDKiA/ domagała się podjęcia działań w związku z wybudowaniem, jej zdaniem, bez stosownych pozwoleń przez G. W. zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] na teren działek geodezyjnych nr A i B, położonych w K.. Po wszczęciu w tej sprawie postępowania i przeprowadzeniu w dniu [...] 2003 r. oględzin, postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa z upoważnienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., postępowanie to zostało zawieszone "do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K.". W uzasadnieniu postanowienia organ orzekający stwierdził, że objęta postępowaniem droga z prowizorycznym zjazdem istnieje od kilkudziesięciu lat i stanowi jedyny dojazd do nieruchomości G. W.. Dalej podał, że podczas przeprowadzonych oględzin zainteresowane strony ustaliły, iż G. W. wystąpi do GDDKiA o formalne określenie warunków zjazdu z drogi krajowej celem uzyskania następnie pozwolenia na budowę zgodnie z treścią art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /obecnie Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym/. Po przekazaniu następnie sprawy Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. /postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. – karta [...] akt administracyjnych/, ten postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], wydanym na podstawie art. 97 § 2 oraz art. 123 kpa orzekł o podjęciu przedmiotowego postępowania. W uzasadnieniu postanowienia podał, że o podjęcie zwieszonego postępowania wystąpiła GDDKiA pismem z dnia [...] 2004 r., w którym podała, że G. W. nie podjęła żadnych działań według dokonanych z nią uzgodnień. Ustąpiły zatem zdaniem organu orzekającego przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. W zażaleniu na to postanowienie /nazwanym odwołaniem/ G. W. oświadczyła, że nie wywiązała się z dokonanych z GDDKiA uzgodnień, ponieważ w czasie dokonywanego na zlecenie tej Dyrekcji remontu drogi krajowej nr [...] doszło do bezprawnego zajęcia i uszkodzenia spornego zjazdu z tej drogi, a na jej interwencję zajęto stanowisko, że nie jest to jej zjazd prywatny ale zjazd do drogi gminnej dojazdowej nr D-[...]. W konsekwencji nie na niej powinien spoczywać obowiązek uregulowania tego zjazdu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zażalenia tego nie uwzględnił i zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 w zw. z art. 97 § 2 kpa. W uzasadnieniu tego orzeczenia powtórzył co do zasady argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji. W odniesieniu do treści odwołania stwierdził, że podniesione w nim okoliczności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Mogą być przedmiotem analizy dopiero przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy, a więc w toku dalszego postępowania. W skardze do sądu administracyjnego G. W. podała historię powstania spornego zjazdu. Przywołała okoliczności opisane wcześniej w zażaleniu. Podała, że zjazd został wykonany prawidłowo a nie nielegalnie. Wniosła o rozstrzygnięcie czy jest to zjazd do drogi prywatnej czy też do drogi gminnej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powtarzając w ogólnym zarysie argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W obszernym piśmie procesowym z dnia [...] 2006 r. skarżąca podtrzymała w ogólnym zarysie dotychczasowe twierdzenia. Dla wykazania przebiegu spornej drogi powołała się na dołączone do tego pisma mapy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem obowiązującego prawa a tylko pod tym względem podlega ono kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153 poz. 1269/. Zgodnie z treścią art. 97 § 2 kpa gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Taka też sytuacja zachodziła zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie i to z dwóch powodów. Po pierwsze nie było w ogóle podstaw do zwieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie, a to w sytuacji gdy postępowanie w przedmiocie wykonania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia, a taki właśnie przedmiot wynika z zawiadomienia o wszczęciu postępowania, toczy się z urzędu i nie może być zawieszone nawet na zgodny wniosek stron /taka była bowiem faktyczna przesłanka zawieszenia/. Niewątpliwie nie toczyło się bowiem żadne postępowanie o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Tak zawieszone postępowanie mogło być i powinno być podjęte w każdym czasie. Po drugie gdyby przyjąć, że istniała przyczyna zawieszenia podana w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu, to niewątpliwie przyczyna ta odpadła skoro z pism samej skarżącej jednoznacznie wynika, że nie miała ona zamiaru realizować porozumienia zawartego z GDDKiA podczas oględzin w dniu [...] 2003 r. W konsekwencji odpadła tak określona przyczyna zawieszenia o czym świadczy też jednoznacznie żądanie podjęcia postępowania sformułowane przez GDDKiA w piśmie procesowym z dnia [...] 2004 r. /karta [...] akt adm./. Z powyższych względów brak jest podstaw do kwestionowania legalności postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania. Skarżąca zresztą ani w skardze ani w dalszych pismach procesowych nie sformułowała żadnych zarzutów pod adresem zaskarżonego postanowienia. Jej zarzuty i twierdzenia dotyczą meritum sprawy tj. kwestii legalności wykonania spornego zjazdu, jego charakteru i uprawnień do zjazdu, które to kwestie nie były przedmiotem postanowienia o podjęciu postępowania. Dlatego też nie mogą być na tym jego etapie przedmiotem badania i rozstrzygnięcia Sądu, czego jak się wydaje błędnie domaga się skarżąca. Jeżeli skarżąca domaga się rozstrzygnięcia tych kwestii to postanowienie o podjęciu postępowania właśnie do tego zmierza. Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło