II SA/Gl 791/07

Dnia 8 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...) roku, nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie aktu własności ziemi postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 23 sierpnia 2007 roku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wymienioną w sentencji postanowienia, skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia skargi. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przywołanego wyżej przepisu p.p.s.a. Rozstrzygając w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Od tej zasady przewidziane zostały dwa wyjątki, a mianowicie dotyczące: aktów prawa miejscowego, które weszły w życie oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wykonania wyłącza ustawa szczególna. Niezależnie od powyższego, przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne ..., s.146), a także takie, które wywołują określone skutki materialnoprawne. Do decyzji takich nie należy decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania. Wobec powyższego, wniosek nie mógł zostać uwzględniony, stąd Sąd na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.