II SA/Gl 791/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłaty za wydanie wtórnika prawa jazdy oraz opłaty ewidencyjnej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata) z urzędu. W druku podał, że nie posiada żadnego majątku ani stałego źródła utrzymania, nie pozostaje również z kimkolwiek we wspólnym gospodarstwie domowym. Do druku formularza dołączono zaświadczenie o wymeldowaniu ze pobytu stałego; zaświadczenie z urzędu skarbowego, stwierdzające że skarżący jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych lecz w latach 2002 – 2015 nie złożył zeznań podatkowych; zaświadczenie stwierdzające, że od 1995 r. skarżący nie figuruje w ewidencji osób bezrobotnych. Pismem z dnia 11 października 2017 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności powołanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: - udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się; - podania źródła z którego czerpie środki na utrzymanie się. W piśmie z dnia 19 października 2017 r. skarżący wyjaśnił, że przebywa obecnie na terenie [...] gdzie korzysta ze wsparcia instytucji charytatywnych i nie ma żadnego zatrudnienia. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. Mając na uwadze treść powołanego wyżej przepisu oraz okoliczności zaistniałe w niniejszej sprawie uznano, że istnieją przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku skarżącego. Zauważyć bowiem przyjdzie, że skarżący nie ma stałego źródła dochodu, a podane przezeń informacje uznać można za wiarygodne. Znajdują one częściowe potwierdzenie w nadesłanym materiale dowodowym i nie da się znaleźć przesłanek pozwalających na podważenie ich wiarygodności. Z tej perspektywy nie można więc oczekiwać, że wnioskodawca samodzielnie opłaci koszty sądowe oraz usługi fachowego pełnomocnika, którego udział w przypadku osoby przebywające poza granicami kraju wydaje się być uzasadniony. Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.