II SA/Gl 792/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Po uiszczeniu wpisu od skargi w kwocie [...] zł, skarżący, na druku urzędowego formularza, wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ze względu na szczupłość dochodów pozostających w ich dyspozycji. Z treści formularza wynika, że w skład ich majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. [...] m2, w którym zamieszkują A.K. i Z. K. wraz z ich synem. Wnioskodawcy wskazali, iż utrzymują się z wynagrodzeń za pracę w łącznej kwocie [...] zł brutto miesięcznie, a ich comiesięczne wydatki związane z utrzymaniem się oraz spłatą zaciągniętych zobowiązań kredytowych wynoszą około [...] zł. Ponieważ informacje zawarte we wniosku okazały się niewystarczające dla wszechstronnego zbadania rzeczywistej sytuacji materialnej wnioskodawców, wezwaniem z dnia 29 października 2008 r. referendarz sądowy zobowiązał skarżących do - nadesłania zaświadczeń wystawionych pracodawców skarżących potwierdzających wysokość wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynagrodzeń za pracę, - przedłożenia kserokopii faktur, rachunków lub innych dokumentów obrazujących wysokość przeciętnych, miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem się (opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę, odbiór nieczystości itp.), - przedłożenie kserokopii dokumentów potwierdzających fakt istnienia zobowiązań kredytowych oraz wskazujących na wysokość miesięcznych rat ich spłaty. Na wezwanie to nie udzielono odpowiedzi. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Możliwość przyznania stronie postępowania sądowoadministracyjnego prawa pomocy jest uzależniona od tego, czy wykaże ona w przekonujący sposób, iż rzeczywiście jej sytuacja materialna jest na tyle ciężka, aby uzasadnione było uczynienie wyjątku od przyjętej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) zasady odpłatności postępowania. Co do zasady wszelkie, niezbędne informacje powinny być zawarte w druku formularza PPF, nie mniej jednak, w sytuacjach, gdy są one niepełne, ogólnikowe lub budzą wątpliwości istnieje możliwość zażądania od strony nadesłania dokumentów dotyczących jej stanu majątkowego (art. 255 P.p.s.a.). A. i Z. K., zwracając się o zwolnienie od kosztów sądowych, w druku formularza PPF w sposób ogólnikowy wskazali wysokość swoich comiesięcznych obciążeń, podając przy tym, ze ich część to spłata zaciągniętych kredytów. W tym miejscu trzeba wskazać, że osobie fizycznej, która wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych, prawo pomocy może być przyznane wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę wysokość miesięcznego dochodu uzyskiwanego w ich rodzinie szczególnie starannie należało zbadać wysokość i rodzaj wydatków. Ogólnikowe stwierdzenie o konieczności spłaty kredytów nie może bowiem stanowić wystarczającej podstawy do uwzględnienia złożonego wniosku, bez wykazania na co kredyt został zaciągnięty i jaka jest wysokość miesięcznej raty. Ponieważ skarżący nie udzielili odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, to wobec tego oceniając ich stan majątkowy nie dano wiary oświadczeniu o wysokości comiesięcznych wydatków ([...] zł). W tym stanie rzeczy przyjęto, że wnioskodawcy dysponując stałym, miesięcznym dochodem, który w przeliczeniu na członka ich rodziny daje ponad [...] zł miesięcznie nie mogą być uznani za osoby znajdujące się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, co uzasadniałoby ewentualne przyznanie im prawa pomocy. Na marginesie jedynie można zauważyć, że wpis od skargi, który skarżący uiścili na wezwanie Sądu jest zasadniczym wydatkiem na tym etapie postępowania. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.