II SA/Gl 796/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B., B.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr[...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżące od kosztów sądowych Na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi został w niniejszej sprawie ustalony na kwotę 200 zł. Skarżące zostały wezwane (solidarnie) do jego uiszczenia. W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie procesowym wystąpiły o zwolnienie do kosztów sądowych, następnie zaś złożyły swoje wnioski w przewidzianej przepisami formie, tj. na drukach urzędowych formularzy. Z treści formularza złożonego przez B. K. wynika, że skarżąca samotnie wychowuje trójkę dzieci, utrzymując się z dochodu w wysokości 1500 zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie za pracę na czas oznaczony). W skład jej majątku wchodzi udział (1/2) w prawie własności budynku mieszkalnego o pow. 90 m2, udział (1/2) w prawie własności nieruchomości rolnej o pow. 2,186 ha oraz udziały (po ½) w prawie do dwóch innych nieruchomości o pow. odpowiednio 0,1051 ha oraz 0,1412 ha. B. K. zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów, których wartość przekraczałby 3.000 euro. W swoim formularzu, A. B. wskazała, że samotnie wychowuje dwójkę dzieci, utrzymując się z pracy na czas oznaczony, która przynosi dochód 1500 zł brutto miesięcznie. Skarżąca, podobnie jak B. K. jest współwłaścicielką (w ½) budynku o pow. 90 m2, nieruchomości rolnej o pow. 2,186 ha oraz dwóch innych nieruchomości o pow. odpowiednio 0,1051 ha oraz 0,1412. Również A. B. zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów, których wartość przekraczałby 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczynie przedstawiły szereg dokumentów obrazujących ich sytuację materialną, w szczególności wysokość uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych wydatków. Jednocześnie obie wnioskodawczynie zadeklarowały, że pomimo iż mieszkają w tym samym budynku wraz z rodzicami, ich rodziny prowadzą odrębne od siebie gospodarstwa domowe oraz, że nie uzyskiwały żadnych dopłat bezpośrednich do posiadanych gruntów rolnych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza sytuacji materialnej obydwu wnioskodawczyń pozwoliła stwierdzić, że poniesienie wydatków związanych w kosztami sądowymi byłoby dla nich zbyt dużym obciążeniem. Powyższą konstatację oparto na ustaleniach poczynionych w oparciu o treść nadesłanych formularzy oraz innych dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego. Nie znaleziono podstaw do zakwestionowania twierdzeń dotyczących prowadzenia odrębnych gospodarstw domowych przez rodziny skarżących. Oceniając ich możliwości finansowe pod uwagę wzięto przede wszystkim poziom dochodów, ilość osób pozostających na utrzymaniu a także składniki majątku. Obydwie skarżące posiadają umowy o pracę zawarte na czas oznaczony, obydwie maja również na swoim utrzymaniu dzieci. Co prawda posiadają udziały w prawie własności nieruchomości gruntowych, nie mniej jednak z tego faktu nie można wnioskować, że możliwym będzie zbycie tych nieruchomości i uzyskanie środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Pamiętać również trzeba, że wnioskodawczynie maja na swoim utrzymaniu dzieci, co niewątpliwie wiąże się z większymi od przeciętnych wydatkami. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.