II SA/Gl 797/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] wymierzającą "A" S.A. w K. administracyjną karę pieniężną w wysokości 43 211,24 zł za usunięcie bez zezwolenia 5 sztuk drzew brzoza brodawkowata z nieruchomości położonej w miejscowości K., działka nr [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniosła "A" S.A. w K. W skardze tej zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na znaczną kwotę wymierzonej kary wobec naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego przez organy administracji. W piśmie z dnia 1 września 2016 r. wskazano ponadto, że wycinki drzew wykonała firma "Z" w S. i w przypadku uprawomocnienia się kary pieniężnej, strona skarżąca wyegzekwuje tę kwotę do ww. firmy, co z kolei spowoduje utratę jej płynności finansowej ora brak możliwości prowadzenia dalszej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpoznając wniosek strony skarżącej w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca spółka nie wykazała bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa we wskazanym przepisie. Nie przedstawiła żadnych dokumentów, na podstawie których możliwe byłoby określenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji dla prowadzonej przez nią działalności. Przede wszystkim wskazać należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest bowiem pogląd, zgodnie z którym ponoszenie wydatków pieniężnych nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o spełnienie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy przecież odwracalnego w przypadku, gdyby okazało się ono nienależne. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowe. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 413/16). W tym kontekście wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca mimo ciążącego na niej obowiązku, w żaden sposób nie uprawdopodobniła spełnienia wymienionych w niej przesłanek. Poza ogólnymi twierdzeniami nawiązującymi do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie zostało wykazane, że zapłata kary pieniężnej w sprawie objętej skargą będzie wiązała się dla niej, bądź dla innych podmiotów z realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego i kontynuowania działalności. Skarżąca powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, powinna uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. To na wnioskodawcy spoczywa bowiem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Mając na względzie powyższe, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.