II SA/Gl 800/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. oraz D. S. w przedmiocie odszkodowania z tytułu obniżenia wartości nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...]r. A. Ł. oraz D. S. złożyły w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wniosek w którym domagały się zobowiązania Prezydenta Miasta C. do wykupu nieruchomości oraz sądowego ustalenia ceny nabycia nieruchomości. Jako podstawę swego żądania skarżące wskazały art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tj. Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 ze zm. ). W przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada m.in., czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. stwierdzenie braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, skutkuje odrzuceniem skargi. Zakres właściwości sądów administracyjnych wyznaczają przepisy art. 3-5 p.p.s.a. W świetle tej regulacji, niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego jako, że przedmiotem skargi nie jest akt lub czynność z zakresu administracji publicznej. Sądy administracyjne sprawują bowiem kontrolę działalności administracji publicznej jedynie wówczas, gdy podejmowana jest w formie władczego rozstrzygnięcia o prawach bądź obowiązkach stron. Organy administracji publicznej podejmują też działania jako podmioty, uczestniczące w obrocie cywilnoprawnym, zarządzając mieniem gminnym. Taka sfera działalności nie podlega jednak właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 124 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami jeżeli założenie lub przeprowadzenie ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1, uniemożliwia właścicielowi albo użytkownikowi wieczystemu dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, właściciel lub użytkownik wieczysty może żądać, aby odpowiednio starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, lub występujący z wnioskiem o zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, nabył od niego na rzecz Skarbu Państwa, w drodze umowy, własność albo użytkowanie wieczyste nieruchomości. Zawarte we wniosku A. Ł. i D. S. żądanie ma charakter cywilnoprawny i w razie odmowy realizacji uprawnień właściciela, może być dochodzone wyłącznie w drodze powództwa przed sądem powszechnym. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym uzasadnia przepis art. 58 § 3 tej ustawy.