II SA/Gl 800/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. – B. na decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom postanawia odrzucić skargę. W dniu 11 marca 2013 r. S. K. – B. złożyła za pośrednictwem organu pierwszej instancji pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Prezydent Miasta D. przekazał to pismo wraz z aktami administracyjnymi sprawy wskazując jednocześnie, że jeśli Sąd uzna, że pismo to jest skargą na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...], wnosi on o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącej (pełnomocnictwo zostało zawarte w piśmie z dnia 11 marca 2013 r.) został wezwany do jednoznacznego wskazania zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. czy intencją skarżącej było wniesienie skargi na decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r., nr [...], czy też ewentualnie pismo to ma inny charakter. Pouczono jednocześnie pełnomocnika strony, że nie jest możliwe skuteczne zaskarżenie decyzji organu pierwszej instancji. Ostatecznie w piśmie procesowym złożonym w tutejszym Sądzie w dniu 12 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że złożona skarga dotyczy decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...]r., nr [...], zgodnie z którą organ ten odmówił zobowiązania Gminy S. do przywrócenia poprzedniego stanu wody na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na terenie działki będącej własnością S. K. - B. Jednocześnie stwierdził on, że wskazanie w decyzji możliwości odwołania się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. miało na celu jedynie przedłużenie postępowania, bowiem organ wydając w toku postępowania ponownie decyzję, która jest przedmiotem skargi, nie zastosował się do wytycznych wskazanych w decyzji organu drugiej instancji z dnia [...]r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W omawianym przypadku takim środkiem jest odwołanie, o którym mowa w art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013, poz. 267 - zwanej dalej KPA). Przed wniesieniem skargi do Sądu należało więc wystąpić ze wspomnianym odwołaniem do organu wyższego stopnia, którym w realiach rozpoznawanej sprawy było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Podkreślić w tym miejscu należy, że jedną z zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym jest przewidziana w art. 15 KPA zasada dwuinstancyjności, której istota polega na tym, że każda sprawa administracyjna może podlegać weryfikacji przez organ drugiej instancji, chyba, że przepis ustawy stanowi inaczej. Jeśli w toczącym się postępowaniu organ odwoławczy uchyli decyzję wydaną wcześniej przez organ pierwszej instancji i przekaże sprawę do ponownego rozpoznania, to ponownie wydana decyzja jest rozstrzygnięciem pierwszoinstancyjnym, od którego stronie przysługują środki odwoławcze do organu wyższego stopnia na zasadach ogólnych. Zgodzić należy się ze stroną, że powoduje to przedłużenie postępowania, jednak warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest wyczerpanie przez stronę środków odwoławczych przysługujących jej w administracyjnym toku instancji (por. art. 52 p.p.s.a.). Zarazem wskazać przyjdzie, że w ewentualnym odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, wydanej po ponownym rozpoznaniu sprawy, strona może podnieść zarzut niezastosowania się do uprzednio sformułowanych wskazówek i domagać się wydania merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 KPA. Wobec powyższego wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, nawet jeśli wydana została ona w wyniku uchylenia przez organ odwoławczy wcześniejszej decyzji wydanej w sprawie, należy uznać za niedopuszczalne, a w konsekwencji taka skarga musi zostać odrzucona. Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.