II SA/Gl 800/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. T. – S. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adicenckiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 lipca 2016 r. A. T.-S. i A. S. wystąpili, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ze skargą na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adicenckiej. Z uwagi na brak na kopercie w której złożono skargę datownika nadania tego pisma, Sąd wezwał skarżących do uprawdopodobnienia terminu dokonania tej czynności, pod rygorem przyjęcia, że skarga nadana została w dniu 11 lipca 2016 r. (data wynikająca z informacji widniejącej na stronie "A" [...]). Pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. skarżący potwierdzili fakt nadania skargi w dniu 11 lipca 2016 r. (omyłkowo wskazano na 11 sierpnia 2016 r.). Zwrócili się jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona obu skarżącym w dniu 4 czerwca 2016 r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 7 listopada 2016 r. Sąd odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia powyższej skargi. W świetle wskazanych okoliczności należy podnieść, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Biorąc zatem pod uwagę, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 4 czerwca 2016 r. termin do wniesienia na nią skargi do Sądu upłynął z dniem 4 lipca 2016 r. Skarga nadana za pośrednictwem poczty w dniu 11 lipca 2017 r. została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu, zaś wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności okazał się nieskuteczny. Mając na uwadze powyższe Sąd obowiązany był odrzucić skargę jako spóźnioną, zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy. Na marginesie wyjaśnić wymaga, że postanowienie Sądu z dnia 7 listopada 2016 r. uprawomocniło się, gdyż żadna ze stron postępowania nie wniosła od tego orzeczenia, w ustawowym terminie przysługującego zażalenia. Powołane przez skarżącego w kolejnych pismach procesowych okoliczności wskazujące na zły stan zdrowia skarżącej nie mogły spowodować przerwania biegu tego terminu, o czym skarżący zostali pouczeni wraz z wyjaśnieniem dotyczącym regulacji art. 87 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec odrzucenia skargi Sąd nie rozpoznał wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy będzie przedmiotem odrębnego orzeczenia referendarza sądowego.