II SA/Gl 807/09
PostanowienieWSA w Gliwicach2009-10-29
Skład orzekający: Wojciech Organiściak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy należy zawiesić postępowanie sądowe w sprawie dotyczącej jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, gdy rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?Ratio decidendi
Postępowanie sądowe powinno zostać zawieszone, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który bada zgodność z Konstytucją RP przepisu art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wynik postępowania przed Trybunałem będzie miał zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.Stan faktyczny
Skarga dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Decyzje organów obu instancji zostały wydane w oparciu o przepis art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (sygn. akt II SA/Kr 778/07) skierowano pytanie do Trybunału Konstytucyjnego dotyczące zgodności tego przepisu z Konstytucją RP.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Organiściak po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. i J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowe
W rozpoznawanej sprawie decyzje organów I i II instancji zostały wydane w oparciu o przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).
Postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Kr 778/07 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem, czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi do kryterium faktycznego jej wykorzystywania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed dniem 1 stycznia 1995 r. który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy - jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Pytanie to zostało zarejestrowane pod sygn. P 58/08 i oczekuje na rozpatrzenie przez Trybunał.
Przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) daje sądowi możliwość zawieszenia z urzędu toczącego się postępowania w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie stwierdzić przyjdzie, że rozstrzygnięcie wydane przez Trybunał Konstytucyjny, w kwestii zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym będzie miało zasadniczy wpływ na wynik niniejszego postępowania. W związku z tym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło