II SA/Gl 811/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii przyznania adwokatowi wynagrodzenia tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a: 1) przyznać adwokatowi P.R. wynagrodzenie w kwocie 17 (siedemnaście) zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, płatne z budżetu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach) 2) odmówić przyznania wynagrodzenia Postanowieniem z dnia [...]r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. w wykonaniu powołanego postanowienia wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata P. R., któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa procesowego. W piśmie procesowym z dnia [...] r. T. K. oświadczyła iż cofa skargę, a konsekwencji czego, Sąd postanowieniem z dnia [...]r. umorzył postępowanie. W piśmie z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się o zasądzenie kosztów postępowania, składając jednocześnie oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., które w § 2 ust. 1 przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W rozpoznawanej sprawie, już po ustanowieniu adwokata z urzędu skarżąca cofnęła skargę. Konsekwencją tego było postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik skierował do Sądu dwa pisma. W jednym z nich ( z dnia [...] r.) poinformował o kłopotach z uzyskaniem pełnomocnictwa od strony. W kolejnym ( z dnia [...]r.) zwrócił się o wyjaśnienie stanu sprawy, przedkładając zarazem pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącą. W ocenie Sądu rozpoznającego wniosek, wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie uzasadnia przyznania mu wynagrodzenia w wysokości przewidzianej w przywołanym rozporządzeniu. Jego aktywność ograniczyła się jedynie do sporządzenia i dostarczenia obydwu, wskazanych wyżej pism procesowych. Nie mniej jednak, mając na względzie fakt, że pełnomocnik poniósł wydatek związany z uiszczeniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa zdecydowano o przyznaniu mu jej ekwiwalentu, tj. kwoty 17 zł.