II SA/Gl 815/26

PostanowienieWSA w Gliwicach2026-07-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Renata Siudyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie do organu drugiej instancji, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, od której służy odwołanie do organu drugiej instancji, podlega odrzuceniu z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 PPSA, dopuszczalność drogi sądowej uzależniona jest od wyczerpania środków zaskarżenia, co oznacza, że sprawa musi być dwukrotnie rozpatrzona przez organy administracyjne, a dopiero decyzja organu drugiej instancji otwiera drogę do sądu.
Stan faktyczny
Skarżący A.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 kwietnia 2026 r., która uchyliła mu prawo do świadczenia wychowawczego. Decyzja organu pierwszej instancji zawierała pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania. Skarga została wniesiona w dniu 16 kwietnia 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 kwietnia 2026 r., nr 010070/680/1909160/2025 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną w sprawie decyzją Zakład Ubezpiczeń Społecznych uchylił skarżącemu prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko R. K. za okres od 1 lutego 2025 r. do 31 maja 2025 r. Jak wynika z akt sprawy w decyzji tej zawarto pouczenie o trybie i terminie wniesienia od niej odwołania. Jednakże pismem z dnia 16 kwietnia 2026 r. skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na tę decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Regulacja ta ma na celu zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy, najpierw przez organ pierwszej instancji, a następnie przez organ odwoławczy. Dopiero wydanie rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji otwiera drogę do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. W rozpatrywanej sprawie przedmiot skargi stanowi decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a zatem organu pierwszej instancji. Skarga od tej decyzji nie przysługuje, wobec tego Sąd obowiązany jest wniesioną skargę odrzucić, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło