II SA/Gl 82/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska,, Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi A. S., K. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych oddala skargę. Pismem dnia 9 marca 2014 r. skarżący A. S. i K. S. wystąpili o zbadanie sprawy założenia bramy w granicy ich działki przez mieszkańca ul. [...] w P., co utrudnia wjazd i wyjazd z ich posesji. Po ustaleniu kręgu stron, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 23 kwietnia 2014 r. przeprowadził oględziny działki nr [...], stanowiącej współwłasność E. J. i A. J., w trakcie których stwierdzono przebudowę ogrodzenia i montaż bramy wjazdowej od strony ul. [...], zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 19 listopada 2013 r. i decyzją Burmistrza P. z dnia [...] r. o zezwoleniu na lokalizację zjazdu. Pismem z dnia 30 maja 2014 r. skarżący podnieśli, że w protokole oględzin nie odnotowano faktu przesunięcia starej bramy o 2 m do granicy ich działki na zjeździe. Wskazali, że ulica [...] ma szerokość 2,70 m, zaś usytuowanie bramy stwarza konieczność parkowania pojazdów na ulicy. Postanowieniem z dnia [...] r. PINB nałożył na inwestora E. J. obowiązek przedłożenia wymienionej dokumentacji w trybie art. 49b ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, stwierdzając odstępstwo od dokonanego zgłoszenia wymiany ogrodzenia ze wstawieniem bramy wjazdowej – poprzez zamontowanie bramy o szer. 4,00, zamiast 4,5 m. Następnie organ I instancji decyzją z dnia [...] r. nakazał rozbiórkę fragmentu ogrodzenia od strony ul. [...]. Jednakże wskutek odwołania inwestorów, decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił powyższą decyzję, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji celem zastosowania trybu z art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie w przedmiocie przebudowy fragmentu ogrodzenia przedmiotowej działki w sposób niezgodny z załącznikiem graficznym, stanowiącym integralną część zgłoszenia robót budowlanych, uzupełnionego na wezwanie Starosty [...] (rysunek nr 2). Zdaniem organu, szerokość bramy wjazdowej zgodnie ze zgłoszeniem i decyzją o zezwoleniu na lokalizację zjazdu, miała wynosić 4,5 m, zaś w istocie wynosi ona 4,00 m. Jednakże zrealizowana inwestycja nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, a mianowicie §§ 41, 42 i 43 rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 78 ust. 2 pkt 1 lit. a rozp. Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430 ze zm.). Nadto organ I instancji powołał się na czynności Burmistrza P. w kwestii zmiany decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu z uwagi na błędnie określony w niej wymóg szerokości bramy. Taki stan rzeczy należało zatem w ocenie PINB zakwalifikować jako nieistotne naruszenie zakresu robót objętych zgłoszeniem, co uzasadniało umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 § 1 kpa. W odwołaniu od decyzji skarżący zarzucili bezpodstawne umorzenie postępowania w sytuacji, gdy inwestorzy wykonali samowolnie roboty nie odpowiadające zgłoszeniu w zakresie lokalizacji bramy wjazdowej, określonej w decyzji o zezwoleniu na wykończenie zjazdu, przesuwając ją o 2 metry w stronę ich posesji w porównaniu z lokalizacją starej bramy, co znacząco utrudnia im korzystanie z nieruchomości i drogi publicznej. Podnieśli, że organ I instancji skoncentrował się jedynie na szerokości samej bramy, a nie na jej usytuowaniu. Ich zdaniem, z uwagi na szerokość ul. [...], brama nie powinna być szersza niż 2,7 m. Jednakże zaskarżoną decyzją odwołania nie uwzględniono. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, organ odwoławczy uznał, że przeprowadzone roboty miały charakter przebudowy w rozumieniu art. 2 pkt 7a Prawa budowlanego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Z naruszeniem warunków zgłoszenia, inwestor zrealizował co prawda bramę węższą, lecz zgodną z przepisami, przywołanymi przez organ I instancji, w świetle których szerokość przedmiotowej bramy winna wynosić od 3,5 do 5 metrów. Zdaniem organu, to realizacja bramy była warunkiem udzielenia pozwolenia na realizację zjazdu. Stąd też umorzenie postępowania jest zasadne, bowiem roboty odpowiadają prawu. W skardze do sądu administracyjnego A. S. i K. S. podnieśli, że bezpodstawnie przedmiotowe roboty uznano za przebudowę ogrodzenia, skoro stara brama była nielegalna. Ponowili też dotychczasowe okoliczności co do szerokości ul. [...] i utrudnień związanych z realizacją nowej bramy, przesuniętej do granicy ich działki, co udokumentowali materiałem fotograficznym. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację. W toku rozprawy sądowej pełnomocnik skarżących dodatkowo zarzucił, że postępowanie nie było prowadzone pod kątem ich słusznego interesu, dostępu do ich działki i określenia miejsc parkingowych, co jest istotą sporu. Brak też ustaleń co do pierwotnego usytuowania bramy na przedmiotowej działce. Na tej podstawie pełnomocnik wniósł o uchylenie obu decyzji. Pełnomocnik uczestniczki postępowania Gminy P. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też w toku postępowania organy obydwu instancji nie naruszyły reguł procedury administracyjnej w stopniu skutkującym wznowieniem tego postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem z mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nieistotny jest fakt, czy poprzednio sporne ogrodzenie zostało zrealizowane legalnie i w jakim miejscu usytuowana była brama. Inwestorzy legitymują się bowiem ostateczną decyzją o zezwoleniu na lokalizację zjazdu oraz uprzednio skutecznie dokonali zgłoszenia robót budowlanych, polegających na wymianie ogrodzenia i wstawieniu bramy wjazdowej. Nie ma prawnego znaczenia fakt, czy tak określony zakres robót należało kwalifikować jako budowę ogrodzenia od strony drogi publicznej, czy też jedynie przebudowę ogrodzenia. W każdym przypadku roboty te podlegały jedynie trybowi zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 23 ustawy – Prawo budowlane, wyżej powołanej (obecnie Dz. U. z 2016 r., poz. 290) – w brzmieniu obowiązującym w dacie zgłoszenia robót i okresie ich prowadzenia. Nieistotne jest też usytuowanie pierwotnej bramy i jej szerokość. Zgodnie z dołączoną do zgłoszenia dokumentacją, wymianie podlegał odcinek ogrodzenia o długości 960 cm, sporna brama miała wynosić 450 cm (rysunek nr 2) i została zaprojektowana w odległości 80 cm od granicy z działką skarżących. Lokalizacja (wymiana) ogrodzenia od strony drogi gminnej – ul. [...], została też pozytywnie zaopiniowana przez zarządcę drogi – Burmistrza P. (pismo z dnia 8 listopada 2013 r.). Natomiast przywołana wyżej decyzja o zezwoleniu na lokalizację zjazdu publicznego przewidywała wykonanie bramy wjazdowej o szerokości 4,50m. Załącznikiem do decyzji uczyniono wyrys z mapy zasadniczej w skali 1:1000. Na załączniku mapowym naniesiono lokalizację zjazdu przy granicy z działką skarżących, jednak o ile określono szerokość zjazdu na 450 cm, to nie podano odległości spornej bramy od granicy z posesją skarżących. Jest jednak poza sporem, że brama ta została zrealizowana w odległości 90 cm od tej granicy i zmniejszono jej szerokość do 400 cm (vide: protokół oględzin z dnia 27 października 2014 r. oraz dokumentacja fotograficzna). W toku postępowania przed organami nadzoru budowlanego niewątpliwie zarządca drogi zaakceptował też fakt zmniejszenia szerokości bramy, wskazując na błędne określenie tej szerokości w samej decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu. Zdaniem sądu administracyjnego, taki stan rzeczy w pełni uzasadniał przyjęcie, że inwestorzy zmniejszając szerokość bramy o 50 cm, dopuścili się nieistotnego odstępstwa od dokonanego zgłoszenia, do którego właściwy organ nie wniósł sprzeciwu. Jednocześnie odstępstwo to nie narusza innych warunków, określonych w przepisach przywołanych przez organy obydwu instancji. Przedmiotowa brama nie ma elementów, stwarzających zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i zwierząt oraz nie otwiera się na zewnątrz. Spełnione zostały zatem wymogi techniczno-budowlane, zawarte w §§ 41-43 powołanego wyżej rozp. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422). Z mocy art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, w procesie budowlanym podlegają ochronie uzasadnione interesy osób trzecich, w tym dostęp do drogi publicznej. Jednak o zakresie tej ochrony w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego decydują wymogi prawa budowlanego. Tymczasem ani ustawa, ani akty wykonawcze, nie regulują odległości bramy od granicy z działką sąsiednią. Aczkolwiek zdaniem skarżących, szerokość ulicy na tym odcinku wynosi 2,7 m, stąd ich zdaniem sporna brama nie powinna być szersza, to jednak tego rodzaju zarzut nie mógł odnieść skutku w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego. Szerokość samego zjazdu wynika bowiem z ostatecznej decyzji, wydanej w odrębnym postępowaniu, która nie podlega kontroli w niniejszej sprawie. Co więcej, inwestorzy wszak zmniejszyli szerokość bramy wjazdowej. Sedno problemu tkwi zaś nie w szerokości spornej bramy, lecz jej odległości od granicy. Jak się wydaje, poprzednio brama była odsunięta, a fragment drogi publicznej wzdłuż posesji inwestorów służył do parkowania pojazdów, przyjeżdżających do skarżących. Usytuowanie ich posesji oraz zabudowę względem drogi publicznej, w obiektywny sposób przedstawia materiał fotograficzny. Jednak spór w tym względzie nie może być rozstrzygnięty przed organami nadzoru budowlanego. Usytuowanie spornej bramy nie pozbawia wszak skarżących dostępu do drogi publicznej. Utrudnienia i uciążliwości w korzystaniu z tej drogi wskutek parkowania pojazdów winny być usunięte przez zarządcę drogi poprzez ustawienie odpowiednich znaków drogowych. Z uwagi na fakt, że inwestorzy dopełnili wymogu zgłoszenia wymiany ogrodzenia i wstawienia bramy wjazdowej, legitymując się ostateczną decyzją o zezwoleniu na wykonanie zjazdu publicznego, zaś zrealizowane ogrodzenie z bramą, nie narusza wymogów techniczno-budowlanych, brak było podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego na podstawie art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 1 i 7 Prawa budowlanego. Zatem postępowanie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Z tych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadnioną należało ją oddalić zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ec