II SA/Gl 823/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r.nr [...] orzekającą o cofnięciu A. K. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, z powodu stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia w tym zakresie przeciwwskazań zdrowotnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący wskazał, że po odebraniu mu uprawnień może stracić pracę (pracuje w systemie zmianowym), gdyż nie będzie w stanie dojechać autobusem w określonych godzinach. Zwrócił również uwagę, że zawozi dziecko do przedszkola i pomaga poważnie chorej żonie zapewniając jej dojazd do lekarzy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Kluczowe znaczenie w ocenie przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa, ma w niniejszej sprawie jednak charakter rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Celem decyzji o cofnięciu uprawnień z powodu przeciwwskazań zdrowotnych jest bowiem wyeliminowanie kierowcy pojazdu jako uczestnika ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie w ruchu. Przywołane przez skarżącego okoliczności wskazujące na konieczność korzystania z uprawnień do kierowania pojazdami z uwagi na dojazd do pracy, pomoc w opiece nad małoletnim dzieckiem oraz badania lekarskie małżonki, Sąd oceniał zatem nie tylko w stosunku do jego osoby, lecz również innych uczestników ruchu drogowego. Dokonując takiej oceny Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego. Odmienne rozstrzygnięcie, zdaniem Sądu, podważałoby istotę i cel utraty uprawnienia do kierowania pojazdami. Sąd wyjaśnia przy tym, że nie można uznać, iż w sprawie zachodzi przesłanka powstania trudnych do odwrócenia skutków, skoro przedstawienie przez skarżącego orzeczenia o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami umożliwi przywrócenie mu posiadanych uprawnień. Wymaga także podkreślić, że co do zasady o przesłankach z art. 61 § 3 Ppsa nie może przesądzać zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, gdyż na obecnym etapie postępowania sąd administracyjny nie może badać jej legalności. Kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji rozstrzygnięta zostanie przez Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.