II SA/Gl 829/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. i M. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektów budowlanych postanawia umorzyć postępowanie. W piśmie z dnia [...] r. B. L. i M. L. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą rozbiórkę 2 budynków [...] położonych w U. przy ul. [...]. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wskazał, iż decyzją z dnia [...] r. uwzględniono w całości skargę strony i orzeczono o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o umorzeniu postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r., następnie zaś nadesłał odpis przedmiotowej decyzji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 listopada 2006r. wezwano skarżących do złożenia oświadczenia, czy w związku z uwzględnieniem skargi przez organ odwoławczy podtrzymują skargę. W piśmie z dnia [...]r., podpisanym przez M. L. skarżący wycofali skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 listopada 2006 r. wezwano B. L. do uzupełnienia braku formalnego pisma stanowiącego cofnięcie skargi poprzez podpisanie tego pisma lub złożenie podpisanego egzemplarza pisma – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma B. L. bez rozpoznania. Ponieważ brak formalny pisma nie został uzupełniony (przesyłka zawierająca wezwanie adresowana do B. L. była dwukrotnie awizowana po czym zwrócono ją Sądowi z adnotacją "nie podjęto w terminie") zarządzeniem z dnia 20 lutego 2007 r. pozostawiono pismo B. L. o wycofaniu skargi bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, jak również gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie skuteczne oświadczenie o cofnięciu skargi złożył skarżący M. L.. Sąd uznał przy tym, iż cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa ani też nie spowoduje pozostawienia w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Nieuzupełnienie braku formalnego pisma drugiego skarżącego – B. L. nie stoi przy tym na przeszkodzie umorzeniu postępowania sądowego. Uwzględnienie bowiem skargi przez organ powoduje, że odpada przyczyna dla której zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie organu administracji, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi, bezprzedmiotowym. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, na podstawie przytoczonych przepisów i przy zastosowaniu art. 16 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.