II SA/Gl 829/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 13 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zaniechania dalszych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną oraz pięcioma córkami. W skład majątku strony wchodzi budynek mieszkalny o pow. 300 m2 (180 m2 pow. użytkowej) i wartości około 350.000,00 zł) oraz oszczędności w kwocie 2.000 zł i samochód marki [...] z [...] r. o wartości około 10.000,00 zł. Źródłem utrzymania się rodziny wnioskodawcy jest wynagrodzenie za pracę skarżącego (około 3.500 zł netto miesięcznie) oraz renta rodzinna w wysokości 900 zł. Wnioskodawca zaznaczył, że około 500 zł przeznacza na spłatę zobowiązań kredytowych, około 500 na opłacenie ubezpieczeń, a opłaty stałe kształtują się na poziomie 800 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną, w tym poziom dochodów oraz wysokość i strukturę wydatków. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Na obecnym etapie postępowania sądowego zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego strona jest zobowiązana jest wpis od skargi, który ze względu na przedmiot sprawy wynosi 500 zł – § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Instytucja prawa pomocy została pomyślana jako wyjątek od generalnej zasady odpłatności postępowania i w swoim założeniu służyć ma zapewnieniu prawa do sądu tym osobom, które przy najdalej idących wysiłkach nie będą w stanie samodzielnie ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Analizując informacje dotyczące sytuacji materialnej skarżącego nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku, albowiem nie sposób stwierdzić, że jego położenie jest na tyle ciężkie, aby uzasadnionym było przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W oparciu o nadesłane dokumenty ustalono, że dochód skarżącego ze stosunku pracy wynosi (po potrąceniu pożyczki oraz kosztów ubezpieczenia społecznego i podatków) 3332 zł. Dodatkowo skarżący otrzymuje rentę rodzinną na dwie córki w wysokości 874 zł netto miesięcznie. Z kolei jego małżonka otrzymuje zasiłek w wysokości 124 zł miesięcznie zaś skarżący zasiłek w wysokości 657 zł miesięcznie. Łączne dochody z tych źródeł wynoszą więc 4987 zł. Udokumentowane wydatki kształtują się natomiast na poziomie 1002 zł miesięcznie, a w ich skład wchodzą: koszty zakupu energii elektrycznej (237 zł miesięcznie); zakup wody (w ujęciu miesięcznym 40 zł); spłata zobowiązania kredytowego (403 zł), opłaty za telefony, internet oraz usługi TV – łącznie około 320 zł). Do wspomnianych wydatków doliczyć należy kwotę 290 zł z tytułu ubezpieczenia skarżącego i jego małżonki. Nie uwzględniono natomiast wydatków na ubezpieczenie samochodu i motocykla (o którym nota bene nie wspomniano w druku formularza) oraz podatku od nieruchomości, gdyż nie mają one charakteru cyklicznego i comiesięcznego). Oceniając sytuację majątkową strony pod uwagę wzięto jednak fakt, iż jego rodzina kwalifikuje się do uzyskania świadczenia przewidzianego ustawą z dnia z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U z 2016 r., poz. 195 ze zm. – tzw. "świadczenie 500+"). Skarżący nie wspomina co prawda o tym, czy korzysta z tej możliwości, nie mniej jednak uznać trzeba, że tego rodzaju wsparcie w zasadniczy sposób zmienia ocenę sytuacji materialnej jego rodziny i nie pozostaje bez wpływu na możliwość opłacenia kosztów sądowych. Co istotne, nie wiadomo również, czy małżonka wnioskodawcy uzyskuje jakiekolwiek świadczenie na swoją córkę (pochodzącą z innego związku) a jeżeli tak, to w jakiej wysokości. W świetle wskazanych wyżej okoliczności nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku, a wobec tego działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.