II SA/Gl 83/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nieprzekazanie w terminie sprawozdania kwartalnego za odbiór odpadów w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. M. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., utrzymującą w mocy rozstrzygniecie wydane przez Burmistrza C. z dnia [...] r., nr [...], którym wymierzono skarżącemu, prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą [A] karę w wysokości 13 400 zł (trzynaście tysięcy czterysta złotych) za nieterminowe złożenie sprawozdania za I kwartał 2013 r. dotyczącego odbioru odpadów. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że niezwłoczna zapłata kary może wpłynąć na stabilność prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, bowiem wysokość kary jest wielokrotnie wyższa od uzyskiwanych dochodów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nie odniosło się do wniosku strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, zatem ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Jednak to na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania wskazanych przez stronę aktów, a zatem czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach rozpoznawanej sprawy chodzi o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane uiszczeniem przez skarżącego wymierzonej kary pieniężnej w wysokości 13 400 zł (trzynaście tysięcy czterysta złotych), jeżeli okazałoby się, że w wyniku uchylenia decyzji organów administracyjnych zapłata ta nie powinna być dokonywana. W ocenie Sądu wnioskodawca nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sam fakt bowiem istnienia obowiązku zapłaty kary pieniężnej nie może stanowić takiej okoliczności. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary, jednak co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody, poza tym ma niewątpliwie charakter odwracalny. W tej sytuacji obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wniosku M. H. powołał się jedynie na negatywny wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na funkcjonowanie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej nie przedstawiając żadnych danych ani dokumentów potwierdzających tę okoliczność. Nie mając informacji na temat rzeczywistych rozmiarów tej działalności (oprócz ogólnego stwierdzenia, że kara wielokrotnie przekracza uzyskiwane dochody), nie można stwierdzić, że uiszczenie kwoty 13 400 zł (trzynaście tysięcy czterysta złotych) wyrządziłoby skarżącemu znaczną szkodę albo spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki dla dalszego funkcjonowania przedsiębiorstwa. W związku z powyższym zdaniem Sądu twierdzenia strony są na tyle niekonkretne, że nie można ocenić wniosku pod kątem prawdopodobieństwa wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić również należy, że zarzuty skarżącego co do prawidłowości prowadzenia przez organy administracji postępowania w sprawie nie mają znaczenia dla oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.