II SA/Gl 830/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S., Z. S., B. Z. oraz R. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] r., znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] Spółce z o.o. z/s w C. pozwolenia na budowę obejmującą rozbudowę i przebudowę istniejącego budynku usługowego na sklep spożywczo-przemysłowy na działce w C. przy ul. [...] o nr ewid. gruntów [...], obręb C., karta mapy [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżących zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazał, iż wykonanie przedmiotowej decyzji wyrządzi skarżącym nieodwracalne skutki materialne i finansowe. W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wnosząc o jego nieuwzględnienie. W ocenie organu skarżący nie uzasadnili, w czym upatrują niebezpieczeństwo wyrządzenia zaskarżoną decyzją nieodwracalnych skutków finansowych i materialnych, zdaniem organu tego rodzaje okoliczności nie zachodzą. W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Sądu za pośrednictwem organu, pełnomocnik uczestnika postępowania również wniósł o nieuwzględnienie powyższego wniosku, z uwagi na to, iż skarżący nie wykazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować powstanie szkody i nieodwracalne skutki finansowe po ich stronie. Zdaniem pełnomocnika uczestnika postępowania ryzyko wystąpienia takowych skutków wystąpiłoby jedynie po stronie inwestora, a więc uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Sąd winien ocenić te okoliczności zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestnika postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania, bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać inwestora jak i pozostałe strony postępowania. Rozpatrując złożony wniosek nie można pominąć, że stosownie do art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżących kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżących nie wskazał żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej przez skarżących decyzji. Co więcej, nie przybliżył też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia skarżącym znacznej szkody, nadto zaś, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Pełnomocnik skarżących wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołał się jedynie ogólnie na nieodwracalne skutki materialne i finansowe, nie precyzując na czym miałyby one polegać. Oceniając zatem wniosek skarżących, Sąd doszedł do przekonania, iż realizacja projektowanej budowy obejmującej rozbudowę i przebudowę istniejącego budynku usługowego na sklep spożywczo-przemysłowy na działce w C. przy ul. [...] o nr ewid. gruntów [...], obręb C., karta mapy [...] przez uczestnika postępowania [...] Spółkę z o.o. z/s w C., nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym oraz ewentualnie także innym podmiotom znacznej szkody. Wykonanie decyzji nie spowoduje też w ocenie Sądu trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza po stronie skarżących. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez pełnomocnika skarżących, a rozważane przez Sąd z urzędu, nie da się wskazać ewentualnych zagrożeń w świetle treści art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a., uzasadniających dopuszczalność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku powyższym wniosek skarżących podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 5 omawianej ustawy.