II SA/Gl 830/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nakazał A. K. rozbiórkę budynku gospodarczego z grillem usytuowanego na działce nr "1" przy ul. [...] w Z. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...]. Wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę powyższą decyzję organu odwoławczego A. K. wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tego aktu do czasu opracowania dla terenu, na którym znajduje się działka nr "1" miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem po zmianie przeznaczenia tej nieruchomości możliwa będzie legalizacja spornego obiektu. Tymczasem decyzja nakazująca rozbiórkę budynku w sytuacji, w której Gmina Z. przystąpiła do opracowywania studium zagospodarowania przestrzennego jest, zdaniem skarżącej, krzywdząca i może wyrządzić nieodwracalne szkody oraz niemożliwe do naprawienia skutki. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi więc odstępstwo od zasady z art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnosi się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie, w szczególności zaś nie przedstawiła rzeczowej argumentacji w celu wykazania, jaka szkoda powstanie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji i w czym upatruje nieodwracalność skutków tego aktu. W skardze podniosła jedynie, że akt ten jest dla niej krzywdzący, gdyż nie uwzględnia faktu, że w przyszłości dla terenu, na którym posadowiony jest sporny obiekt ma zostać uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego, który, być może, będzie dopuszczał zabudowę tego terenu. Okoliczność ta niewątpliwe nie może stanowić jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, mając jedynie charakter hipotetyczny. Natomiast podniesione w skardze uwagi wskazujące na wady prawne zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania sądowego nie mogą być rozpatrywane, albowiem dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko co do ewentualnego naruszenia przez organ prawa oraz jego skutków. Jednocześnie zauważyć wymaga, że ustawodawca nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a w razie złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania również rzeczą sądu jest zbadać z urzędu okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu. Działając wobec tego z urzędu Sąd uznał, że określone w art. 61 § 3 ustawy przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały spełnione w niniejszej sprawie. Co do zasady bowiem wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego, a taki nakaz wynika z zaskarżonej decyzji, pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki, gdyż najczęściej prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do jego budowy materiałów budowlanych. Oznacza to także, że wykonanie rozbiórki może pociągnąć za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody właścicielowi obiektu, w szczególności gdy w rozpatrywanej sprawie nakaz rozbiórki dotyczy budynku gospodarczego służącego jako miejsce do przechowywania taczek, łopat, grabi i innych narzędzi, stanowiących według skarżącej, niezbędny sprzęt do utrzymania właściwego stanu lasu, którego skarżąca jest właścicielem. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie wyjaśnić należy, że fakt uwzględnienia wniosku skarżącej nie przesądza o zasadności wniesionej przez nią skargi, albowiem dopiero na rozprawie Sąd rozstrzygnie o zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Ponadto należy zwrócić uwagę, że wstrzymanie wykonania aktu upada w razie wydania przez sąd pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie (art. 61 § 6 ustawy). Żądanie skarżącej w zakresie, w jaki wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania nie mogło zatem odnieść zamierzonego skutku.