II SA/Gl 831/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. J. C. skarżąc decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania sądowego. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny. Skarżący na druku urzędowego formularza, nadesłanym na wezwanie Sądu, w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach poinformował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz pełnoletnią córką, zaś w skład majątku rodziny wchodzi dom o powierzchni [...] m2. Nadto podał, że dysponuje zasobami pieniężnych złożonymi na lokacie bankowej w kwocie [...] zł, deklarując, że innych przedmiotów wartościowych nie posiada. Wnioskodawca jako źródło miesięcznego dochodu wskazał wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę (pozyskiwane przez niego i małżonkę) w łącznej kwocie [...] zł netto. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy oddalił wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w ustawowym terminie wniósł od powołanego rozstrzygnięcia sprzeciw. W ocenie odwołującego się, przedmiotowe postanowienie jest krzywdzące, przy czym błędna jest ocena pozwalająca uznać, że sytuacja materialna wnioskodawcy pozwala na to, by poniósł on koszty postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek o prawo pomocy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, którego nie odrzucono, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 245 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Jak wynika z treści powołanych przepisów, kryterium przesądzającym o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy jest stan majątkowy wnioskodawcy. Ustawa w sposób precyzyjny określa warunki przyznania prawa pomocy, zaś kryteria te każdorazowo są odnoszone do sytuacji finansowej ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy. Dopiero analiza podanych we wniosku okoliczności dokonywana w związku z przepisami ustawy daje odpowiedź, czy w odniesieniu do konkretnej sytuacji zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Skarżący występując o zwolnienie od kosztów sądowych, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W brzmieniu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena stanu majątkowego i rodzinnego strony skarżącej, dokonana w oparciu o podniesione w sprawie okoliczności, prowadzi do wniosku, iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z oświadczenia skarżącego miesięczny dochód w jego trzyosobowej rodzinie wynosi [...] zł netto, przy jednoczesnym zgromadzeniu oszczędności w kwocie [...] zł. Wnioskodawca nie odniósł się ani słowem do poziomu wydatków na pokrycie bieżących potrzeb, a tym bardziej nie wykazał, by znacząco one uszczuplały dochód rodziny. W niniejszej sprawie zasadniczy wydatek na obecnym etapie postępowania stanowi wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł. Opłata ta, w zestawieniu z ze stałymi dochodami uzyskiwanymi przez rodzinę skarżącego, nie jest na tyle duża, aby mogła zakłócić płynność finansową jej miesięcznych wydatków. Zdaniem Sądu brak jest uzasadnionych obaw co do możliwości uiszczenia wpisu sądowego przez skarżącego, który jest w stanie ponieść tego rodzaju wydatek bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i rodziny. Tym samym nie można stwierdzić, aby sytuacja materialna wnioskodawcy była ciężka i wymagała zwolnienia z daniny publicznoprawnej jaką są koszty postępowania sądowego. Mając na uwadze przytoczoną powyżej argumentację, Sąd działając na podstawie art. 260 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.