II SA/Gl 832/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant Referent Anna Cyganek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu oddala skargę. Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] roku nr [...] na podstawie art. 4 ust. 2, art. 59 i art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 z zm., dalej powoływana jako "ustawa") – po rozpatrzeniu wniosku A. i K. R. odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] obręb M., przy ul. [...] w B. W uzasadnieniu organ podał, że działka znajduje się na terenie bezplanowym bowiem poprzednio obowiązujący plan przestał obowiązywać z dniem 31 grudnia 2003 roku. W następstwie przeprowadzonej analizy funkcji i cech zabudowy w wykreślonym obszarze analizowanym stwierdzono, iż wydanie pozytywnej decyzji nie jest dopuszczalne z uwagi na niespełnienie warunku z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy. Działka wnioskodawców w całości leży bowiem w odległości mniejszej niż 50 metrów od cmentarza, w jego strefie ochronnej. Powyższą decyzję zakwestionowała właścicielka działki nr [...] – B. K. Podała, że przedmiotowa działka jest uzbrojona, na cmentarzu pochówki odbywają się rzadko. Wskazała na wybudowanie w latach 80-tych i 90-tych ubiegłego wieku czterech budynków mieszkalnych w odległości mniejszej niż 50 m od cmentarza. Te okoliczności zdaniem odwołującej się uzasadniają pozytywne rozpatrzenie wniosku o warunki zabudowy, tym bardziej, że art. 32 Konstytucji gwarantuje wszystkim obywatelom jednakowe traktowanie wobec prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją nr [...] z dnia [...] roku na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. Zdaniem organu odwoławczego przeszkodą prawną dla wydania oczekiwanej decyzji o warunkach zabudowy jest niespełnienie warunku przewidzianego art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy. Zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959 roku w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze, wydanym na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. nr 11, poz. 62) odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych powinna wynosić co najmniej 150 metrów, odległość ta może być zmniejszona do 50 metrów pod warunkiem, że teren w granicach od 50 metrów do 150 metrów odległości od cmentarza posiada sieć wodociągowa i wszystkie budynki korzystające z wody są do tej sieci podłączone. Skoro więc przeprowadzona analiza wykazała, że objęta decyzją działka w całości leży w odległości mniejszej niż 50 m od cmentarza to warunek z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy nie został spełniony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach B. K. zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 7 i 77 kpa. Zdaniem skarżącej organ orzekający nie wykazał aby każde usytuowanie budynku na działce było wykluczone z uwagi na naruszenie strefy ochronnej cmentarza, tym bardziej, że działka stanowiąca jej własność tylko jednym rogiem styka się z cmentarzem. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków, wymienionych w art. 61 ust. 1 ustawy, w tym warunku w postaci zgodności decyzji z przepisami odrębnymi. W niniejszej sprawie nie jest negowane spełnienie warunków wymienionych w pkt 1-4 cyt. przepisu. Jednakże z uwagi na położenie działki przewidzianej do zainwestowania w odległości mniejszej niż 50 metrów od czynnego cmentarza organy obu instancji uznały, iż wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy byłoby niezgodne z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5), a mianowicie rozporządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 sierpnia 1959 roku w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze. Rozporządzenie to, wydane w oparciu o delegację zawartą w ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych w § 3 ust. 1 określa szerokość pasów izolujących teren cmentarny od innych terenów, a w szczególności terenów mieszkaniowych. Szerokość pasa izolującego teren cmentarny od zabudowań mieszkaniowych powinna wynosić co najmniej 150 metrów, może być ona zmniejszona do 50 metrów pod warunkiem że teren w granicach od 50 do 150 metrów posiada sieć wodociągową i wszystkie budynki korzystające z wody są do tej sieci podłączone. Z powyższego przepisu wynika, że odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych w żadnym przypadku nie może być mniejsza niż 50 metrów. Z kolei teren cmentarza (czynnego) jest niekwestionowany w sprawie, został wykreślony w analizie graficznej wraz z pasem izolującym. Działka skarżącej w całości znajduje się w odległości mniejszej niż 50 metrów od cmentarza co musiało skutkować stwierdzeniem przez organy orzekające sprzeczności zamierzonej inwestycji z przepisami odrębnymi. Właśnie stwierdzenie tej sprzeczności z przepisami odrębnymi, a nie tylko braku zgodności, przesądza o zgodności z prawem decyzji odmawiającej ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy. Nie można bowiem wydać decyzji administracyjnej (tu ustalającej warunki), jeśli sprzeciwia się temu przepis prawa, a decyzja wydana z naruszeniem prawa podlega eliminacji z obrotu prawnego w odpowiednim trybie, przewidzianym w kpa. Zarzut skarżącej dotyczący braku dokładnego ustalenia stanu faktycznego i rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest nieuzasadniony. W aktach administracyjnych znajduje się analiza zagospodarowania terenu, a na załączniku mapowym przedstawiono zasięg "strefy" ochronnej cmentarza, która obejmuje całą działkę skarżącej. W tej sytuacji żądanie poszukiwania przez organy na tej działce takiego usytuowania budynku, które nie naruszałoby "strefy" (pasa) izolującej jest niezrozumiałe, niezależnie od faktu, że o usytuowaniu budynku na działce co do zasady decyduje organ architektoniczno-budowlany. Kierując się powyższą argumentacją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) Sąd oddalił skargę.