II SA/Gl 832/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] r. B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Nadesłana w jednym egzemplarzu skarga nie była podpisana przez skarżącą. W tym stanie rzeczy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lipca 2012 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w pierwszej kolejności poprzez jej podpisanie w siedzibie Sądu, ewentualnie nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego, a nadto przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w szczególności, czy kwotę tę stanowi cała nałożona przez organ drugiej instancji opłata w wysokości [...] zł ([...] złotych i [...] groszy). Na dokonanie tych czynności wyznaczono termin siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie skierowane do skarżącej zostało doręczone na właściwy adres w dniu 24 lipca 2012 r. W wyznaczonym terminie, którego upływ nastąpił z dniem 31 lipca 2011 r. B. J. nie dokonała czynności, do których była wezwana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skarga - obok warunków szczególnych wymienionych w tym przepisie - powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast w świetle art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo musi zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada więc na stronę wszczynającą postępowanie w drodze skargi obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od tych pism pobierany jest wpis stosunkowy obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Nieuczynienie tego uznać należy za brak formalny skargi. W niniejszej sprawie przesłany do tutejszego Sądu jeden egzemplarz skargi nie został przez B. J. podpisany. Dodatkowo wskazać należy, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest należność pieniężna dotycząca opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, którą skarżąca jest obowiązana uiścić na rzecz Gminy P. B. J. w skardze nie wskazała, jaką kwotę kwestionuje podnosząc jedynie, że uzasadnione są zarzuty co do sposobu wyceny działki przez rzeczoznawcę, która stanowiła podstawę do obliczenia opłaty. Z powyższego wynika, że wniesiona przez stronę skarga była obarczona brakami formalnymi. W takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 18 lipca 2012 r., prawidłowo doręczone skarżącej w trybie doręczenia zastępczego - do rąk dorosłego domownika - w dniu 24 lipca 2012 r., a dotyczące usunięcia braków formalnych skargi, tj. jej podpisanie bądź nadesłanie jednego odpisu skargi podpisanego przez nią osobiście oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, do dnia dzisiejszego B. J. nie udzieliła żadnych wyjaśnień. W związku z powyższym skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 tej ustawy.