II SA/Gl 836/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. W. na akt Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a odrzucić skargę. [...] Referatu Mapy Numerycznej Wydziału geodezji Urzędu Miasta K. pismem z dnia [...] r., nr [...] poinformował D. W. (data doręczenia [...] r.) o aktualizacji danych w operacie ewidencji gruntów i budynków, przesyłając w załączeniu zawiadomienie z dnia [...] r., nr [...] o zmianie danych ewidencyjnych działki nr [...] w obrębie [...], o nr Księgi Wieczystej [...]. Pismem z dnia [...] r. (nadanym w placówce pocztowej w tej samej dacie), D. W. wezwał Prezydenta Miasta K. do usunięcia naruszenia prawa poprzez pisemne wyjaśnienie dokonanych zmian w danych ewidencji gruntów i budynków. Nadto oświadczył, iż nie zgadza się ze zmianami powierzchni oraz oznaczeniami rodzajów użytków działki nr [...], podnosząc, iż prace geodezyjne były prowadzane [...] lata temu i nie przyniosły zmian w zestawieniu użytków, zaś dokumentacja nie uległa zmianie od [...] lat. Odpowiadając na powyższe [...] Wydziału Geodezji Urzędu Miasta K. pismem z dnia [...] r. (doręczonym adresatowi [...] r.) wyjaśnił, iż operat geodezyjny wykonany w ramach zlecenia w związku z art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872), przyjęty został do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] r., w związku z czym, w myśl obowiązujących przepisów, nastąpiła z urzędu aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Wskazał nadto kontakt do uzyskania szczegółowych informacji co do przyjęcia oraz zawartości operatu pomiarowego. Pismem z dnia [...] r. D. W. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powołany na wstępie akt z dnia [...] r., nr [...], wskazując na nieprawidłowości jakie miały miejsce w trakcie wprowadzenia zmian do operatu ewidencyjnego dotyczących działki nr [...]. Przewodniczący Wydziału wobec wniesienia skargi z pominięciem trybu przewidzianego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., zarządzeniem z dnia 6 października 2011 r. (sygn. akt II KO/GL 97/11) przekazał przedmiotową skargę organowi, celem nadania jej dalszego biegu zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę organu wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w powołanej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzja lub postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność polegającą na wpisaniu zmian w ewidencji gruntów i budynków, której dokonują organy właściwe do prowadzenia tej ewidencji, zalicza się - co do zasady - do kategorii czynności materialno – technicznych. Przedmiotem skargi jest pismo z [...] r., nr [...], stanowiące akt administracyjny indywidualny w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym strona skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Tryb natomiast wnoszenia skarg w rozpoznawanej sprawie przewiduje przepis art. 53 § 2 p.p.s.a., w myśl którego, skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowanie są przedmiotem skargi. Wskazać należy, iż w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie wskazanym w art. 53 p.p.s.a. była ona prawnie skuteczna, zaś Sąd był obowiązany do jej przekazania (celem nadania skardze dalszego biegu) organowi. Po tej dacie, tj. od dnia 1 stycznia 2006 r. skargę wnosi się za pośrednictwem organu. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do Sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, zaś za datę wniesienia skargi uznaje się dzień przekazania jej organowi. Oznacza to, że dopiero z tą chwilą skardze jest nadawany prawidłowy bieg. Tak więc bezpośrednie złożenie skargi do Sądu, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, spowodowało konieczność jej odesłania do organu, którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone. Oceniając w tej sytuacji dochowanie terminu do jej wniesienia należało uznać, kierując się wskazaniami zawartymi w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1986 r. (sygn. akt III AZP 12/1986, LEX nr 11723), że została ona złożona w dniu jej przekazania przez Sąd - Prezydentowi Miasta K., celem nadania prawidłowego biegu, tj. w dniu [...] r. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż wobec doręczenia stronie skarżącej pisma z dnia [...] r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] r., termin do złożenia skargi upłynął w dniu [...] r. (tj. w poniedziałek, [...] wypadł bowiem w niedzielę). Skarga natomiast przesłana została do organu w dniu [...] r., a więc po terminie przewidzianym do jej wniesienia. Zaznaczyć należy, iż skarga sporządzona i nadana została przez skarżącego już z uchybieniem terminu, bo w dniu [...] r. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 i art. 54 § 1 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie dodać wypada, iż termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym wobec tego niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd, jednakże jako termin procesowy, w razie jego uchybienia, może zostać przywrócony na ogólnych zasadach, stosownie do przepisów rozdziału 6 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy czym zwrócić należy uwagę, iż organ zarówno wydając zaskarżony akt, jak i udzielając odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie pouczył skarżącego o prawie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, po uprzednim zwróceniu się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od otrzymania pisma z dnia [...] r., nr [...]. .