II SA/Gl 836/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na uchwałę Rady Powiatu T. z dnia 29 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec relokacji nielegalnych imigrantów na terenie powiatu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 maja 2025 r. Z. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę [...] Rady Powiatu T. z dnia 29 kwietnia 2025 r. w sprawie wyrażenia sprzeciwu wobec relokacji nielegalnych imigrantów na terenie powiatu t. w ramach tzw. "Paktu Migracyjnego". Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 4 § 1 w zw. z art. 12 § 8a ustawy o samorządzie powiatowym poprzez jego niezastosowanie i przyznanie tego rodzaju kompetencji zakresu zadań samorządowi powiatowemu, w szczególności migracji, azylowi, cudzoziemców; naruszenie art. 5 § 1 o działach administracji rządowej poprzez jego niezastosowanie i błędne przyznanie kompetencji rządowych powiatowi, który takich kompetencji nie posiada, a ponadto naruszenie art. 31 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tj. prawa do poszanowania ochrony wolności człowieka i równości wobec prawa oraz zakazu dyskryminacji jednostki poprzez podjęcie uchwały wraz z załącznikiem o treści sprzecznej ze wskazanymi przepisami Konstytucji. W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności ww. uchwały w całości, względnie uchylenie zaskarżonej uchwały w całości oraz o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów procesu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podkreślając, że brak jest po stronie skarżącego interesu prawnego do wniesienia przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona uchwała wydana została w ramach przysługującej Radzie Powiatu kompetencji określonej w art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024r., poz. 107. - dalej "u.s.p.") oraz na podstawie § 10 ust. 3 pkt 4 statutu Powiatu T. (Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] r., poz. [...]). Podstawą prawną wniesionej do Sądu skargi, był zaś art. 87 ust. 1 u.s.p., w myśl którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że legitymacja do wniesienia skargi na uchwały organu powiatu jest legitymacją szczególną w stosunku do tej, która wynika z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej jako "p.p.s.a."). Wniesienie skargi w powyższym trybie nakłada na sąd administracyjny w pierwszej kolejności obowiązek zbadania legitymacji procesowej skarżącego poprzez ustalenie, czy będąca przedmiotem skargi uchwała narusza jego prawem chroniony interes lub uprawnienie. Skarga na podstawie art. 87 u.s.p. nie ma charakteru actio popularis, a podstawą zaskarżenia jest niezgodność uchwały z prawem i równoczesne naruszenie przez nią konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego podmiotu. Dopiero bowiem ustalenie, że skarżący posiada legitymację do wniesienia skargi na uchwałę organu powiatu, otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Jak wynika z brzmienia art. 87 ust. 1 u.s.p. do wniesienia skargi legitymowanym jest jedynie podmiot, który wykaże naruszenie prawnie chronionego interesu lub uprawnienia. Wnosząc skargę na podstawie tego przepisu należy wykazać się nie tylko interesem prawnym, ale także wykazać, że doszło do jego naruszenia (zob. wyrok NSA z 31 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 2933/14). Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, aby zaskarżona uchwała naruszała jego interes prawny. Skarżący zarzucił natomiast naruszenie interesu prawnego i uprawnienia wielu osób, którym ustawodawca w Konstytucji RP przypisał określone uprawnienia. Nie wykazał natomiast, by zaskarżona uchwała naruszała jego interes prawny, czy też uprawnienie wynikające z norm prawa materialnego. Powyższe prowadzi do konkluzji, że w przedmiotowym postępowaniu nie wykazano określonej w art. 87 ust. 1 u.s.p. przesłanki naruszenia przez zaskarżoną uchwałę interesu prawnego lub uprawnienia, co stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z tym przepisem, Sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.